جهانگیر تسلی لرستانی

[ویکی فقه] تَسَلّی، تخلص چند شاعر پارسی زبان ایران و هند در سده های ۱۱-۱۳ق/۱۷-۱۹م است. جهانگیر تسلی لرستانی یکی از شعرایی است که به تسلی تخلص یافته است.
جهانگیر تسلی لرستانی، از شاعران دورۀ شاه عباس صفوی و فرزند شاه وردی خان حاکم لرستان بود که به دست همین شاه کشته شد. تسلی پس از قتل پدرش راهی شهرهای مختلف شد، تا سرانجام در کازرون به خدمت شیخ ابوالقاسم کازرونی رسید و دو سال نزد وی به کسب دانش پرداخت. پس از آن راهی شیراز شد و از آن جا به هند رفت و در ۱۰۲۵ق/۱۶۱۶م، در ۱۹ سالگی به دربار عبدالرحیم خان خانان راه یافت و او را مدح گفت. تخلص او، نخست «حفظی» بود، ولی بعدها عبدالباقی نهاوندی صاحب کتاب مآثر الآثار، تخلص «تسلی» را برای او برگزید.از سروده های او نمونه ای در دست نیست.
نهاوندی، عبدالباقی، مآثر رحیمی، ج۳، ص۱۵۲۵-۱۵۲۶، کلکته، ۱۹۲۴م.
(۱) گلچین، معانی احمد، کاروان هند، مشهد، ۱۳۶۹ش.(۲) نهاوندی، عبدالباقی، مآثر رحیمی، کلکته، ۱۹۲۴م.

💡 هر چه خوبان جهانرا به دلارائی برد جزو بود آن همه و حسن جهانگیر توکُل

💡 تواضع احتراز از هر دو عالم باج می‌گیرم جهانگیر است چون خورشید ناگیرایی چنگم

💡 روی زیبای تو چون رای جهانگیر وزیر عالم آراسته از حسن ممالک آراست

💡 جهانگیر تفضلی (۱۲۹۳ – ۲۹ آذر ۱۳۶۹) نویسنده، روزنامه‌نگار، دولتمرد و قانونگذار دوره پهلوی بود.

💡 جهانگیر خان (عربی: جهانجير خان؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال است.

💡 در اسفند ۱۳۹۲، متن گفت‌وگوی جهانگیر هدایت، برادرزادهٔ صادق هدایت منتشر گردید. او در این گفتگو از جمله گفت: