جمال الاسلام دا

جمال الاسلام داودی. [ ج َ لُُل اِ وو ] ( اِخ ) عبدالرحمان بن محمد از اکابر علم ادب و خلاف و مذهب و از مشایخ خراسان بود. نخست نزدعلمای ایران بتحصیل علم و دانش اشتغال ورزید و سپس به بغداد رفت و به درس ابوحامد اسفراینی حضور یافت وآنگاه به بوشنج رفت و بتدریس و تألیف مشغول شد. وی به سال 467 هَ. ق. در 93 سالگی درگذشت. او راست:
ان شئت عیشاً طیبا یغدو بلامنازع
فاقنع بما اوتیته فالعیش عیش القانع.( ریحانة الادب ج 1 ص 274 ) ( قاموس الاعلام ).

💡 23- ابن اثير در كامل التواريخ، ج 2، ص 228 گويد: ((و كانت ردة الاسوداوّل ردة فى الاسلام على عهد رسول اللّه.))

💡 جناب حجة الاسلام آقاى سيدمحمد موسوى زنجانى در روز 14 ماه صفرالمظفرسال 1413 ه ق، به نقل از دو نفر جوان، گفت:

💡 2- منظور از عمومى بودن قصد اين است كه منظورش از نذر اين باشد كه يك حجىبياورد چه حجة الاسلام باشد و چه غير آن )

💡 شیخ الاسلام گفت: با بیگانگی صحبت درست نیاید، پیش بشناس، و پس صحبت گیر! با یزید گوید: که یاد من او را نصیب من است ازو و غفلت من نصیب او است از من.

💡 شیخ الاسلام گفت: که مردی وقتی فراشیری رسید مرده، گفت: آلهی! ویرا زنده گردان، زنده شده و برخاست و ویرا بخورد.

💡 شیخ الاسلام گفت: که فرداوی شادروان گرم باز گسترد، گناه اولین و آخرین کم گردد: