لغت نامه دهخدا
( ثمرةالفؤاد ) ثمرةالفؤاد. [ ث َ م َ رَتُل ْ ف ُ آ ] ( ع اِ مرکب ) به لغت مصری شاه بلوط است وبعضی بلادر را نامند. || مجازاً، فرزند.
( ثمرةالفؤاد ) ثمرةالفؤاد. [ ث َ م َ رَتُل ْ ف ُ آ ] ( ع اِ مرکب ) به لغت مصری شاه بلوط است وبعضی بلادر را نامند. || مجازاً، فرزند.
به لغت مصری شاه بلوط است و بعضی بلادر را نامند
💡 و لا تقف ما ليس لك به علم انّ السّمع و البصر و الفواد كلّ اولئك كان عنه مسئولا.
💡 آيه شريفه (ما كذب الفواد ما راءى ) نيز به اين معنا اشعار دارد. چون نسبت رؤ يت رابه فواد مى دهد كه بدون ترديد مراد از آن نفس انسانيت و آن حقيقتى است كه انسان را ازساير حيوانات متمايز مى سازد نه قلب صنوبرىشكل كه در قسمت درونى طرف چپ سينه قرار دارد.
💡 قال: فلم حرم الدم المسفوح ؟ قال لانه يورث القساوة و يسلب الفواد رحمته. ويعفن البدن و يغير اللون، و اكثرما يصيب الانسان الجذم يكون مناكل الدم.))(38)
💡 و همچنين امام فرمود: القلوب اربعة؛ صدر و قلب و فواد و لب فالصدر للاسلام،و القلب اللايمان و الفواد المعرفة و اللب للذكر
💡 السفر جل يضرج المعدة و يشد الفواد و ما بعث الله نبيا قط الااكل السفر جل.(249)