تک کانی پرورد

💡 هر آن دل که از عدل جان پرورد کجا رو به ظلمات ظلم آورد

💡 ز نفس ناطقه پرس این سخن چو ایامی‌ست که مرغ روح همی پرورد به دانهٔ تو

💡 دیگر چه سحر پرورد افسون آرزو من زان جهان به حسرت رفتارت آمدم

💡 گل سیراب تو آب از کجا خورد بدین آبش درین بستان که پرورد

💡 که این گردون پیرسال پرورد زنی پیرست امّا ناجوانمرد

💡 پیکر من زرد گشت از آتش رخسار او نیست عیب آفتاب ار معدن زر پرورد