[ویکی اهل البیت] تفسیر موضوعى قرآن کریم. حضرت آیت الله جوادی آملی.
این تفسیر که با گرایش کاملاً عرفان نوشته شده، سبک تفسیری آن بر مبنای قرآن به قرآن است و در عین حال برای تتمیم و تکمیل هر بحث از روایات معصومان نیز استفاده شده است.
این تفسیر سرشار از معارف اسلامی به شیوه عارفان حقیقی است. فهرست اجمالی مطالب این کتاب به قرار ذیل است:
این کتاب در قطع وزیری به همت نشر اسراء چاپ و منتشر شده است.
محمدرضا ضمیری، کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 O اين آيه به منزله ى جمع بندى چهارده آيه گذشته است كه درباره انفاق بحث مى كرد. موضوعى كه هيچ موردى در قرآن اينگونه مفصّل بحث نشده است. آثار انفاق بر كسى پوشيده نيست، از جمله: تعديل ثروت وكم شدن اختلافات طبقاتى، ايجاد محبّت، شكوفايى روح سخاوت و بالاتر از همه قرب به خداوند.
💡 و نيز ابن حزم مى گويد: ((به طور قطع مى دانيم كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله -وقتى فتوا مى داد يا حكم صادر مى كرد، براى اين منظور، گروهى از مردم مدينه را گردمى آورد. اين چيزى است كه ترديد ندارد. ولى پيغمبر اكتفا مى كرد به كسانى كه درحضور او بودند و مى ديد كه آنچه به حاضران مى گويد،شامل غايبان هم مى شود. اين موضوعى است كه هر كس داراى حس سالم باشد، نمى تواندآن را انكار كند))(51).
💡 گاهى مطلب را معتقدين يك مذهب عنوان مى كنند، و گاهى موضوعى صددرصد عمومى واسلامى است و با توجه به مدارك و اسنادى كه از دانشمندان فريقين (شيعه و سنى )نقل شد كاملا ثابت مى شود كه اين مطلب اسلامى است: كه هر كس حضرت صديقه زهراسلام الله عليها را آزار اذيت نمايد و آن حضرت از اودل آزرده و ناخشنود باشد، كافى است.
💡 دومين موضوعى كه به عنوان علل غيبت در روايات ما بدان اشاره شده است اين است كه آنحضرت از اين رو در غيبت به سر مى برند كه مى خواهند در هنگام ظهور خود برخلافاجداد خويش بيعت حكام جور را بر گردن نداشته باشند.
💡 3 - آخرين نكته اى كه ذكر آن براى روشن شدن پاسخ آينده ضرورت دارد اين است كه ازنظر ((فقه اسلامى )) هيچ موضوع و هيچ حادثه اى بدون حكم نيست و به عبارت ديگر،قوانين اسلامى آنچنان جامع است كه حكم هيچ موضوعى را فرو گذار نكرده است. اين يكادعا نيست بلكه يك واقعيت است و براى افرادى كه از نزديك بامسائل فقهى آشنايى دارند كاملا مشهود مى باشد، منتها موضوعات بر دو قسمند:
💡 و آيا اين قياس نيست ؟ آن هم قياسى كه اصحاب قياس نيز آن را حجت نمى دانند، زيراقياسى كه اصحاب قياس معتبر مى دانند قياس موضوع بىدليل است بر موضوعى كه دليل دارد، نه قياس در جائى كه خودشدليل دارد.
