تعاون بر نیکی

[ویکی فقه] تعاون بر نیکی (قرآن). تعاون یکی از اصول اخلاقی مهم است که در قرآن با صیغه امر به آن اشاره شده و همین امر نشانگر اهمیت و ارزشمندی آن است.
تعاون اهل ایمان بر نیکی لازم است.«یـایها الذین ءامنوا... وتعاونوا علی البر... واتقوا الله ان الله شدید العقاب»؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! شعائر و حدود الهی (و مراسم حج را محترم بشمرید! و مخالفت با آنها) را حلال ندانید! و نه ماه حرام را، و نه قربانیهای بی نشان و نشاندار را، و نه آنها را که به قصد خانه خدا برای به دست آوردن فضل پروردگار و خشنودی او می آیند! اما هنگامی که از احرام بیرون آمدید، صیدکردن برای شما مانعی ندارد. و خصومت با جمعیّتی که شما را از آمدن به مسجد الحرام (در سال حدیبیه) بازداشتند، نباید شما را وادار به تعدّی و تجاوز کند! و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید! و (هرگز) در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است! برخی مفسران، با ارائه مفهومی وسیع برای تعابیر «برّ» و «تقوی» و «اِثْم» و «عُدْوان»، مراد از این آیه را همکاری برای هموار ساختن راه خیر و نیکی، و بستن راه شرارت و دشمنی دانسته اند. در برخی منابع، مراد از تعاون در عدوان، همکاری در تعدی به حقوق مردم و سلب امنیت از جان و مال و حیثیت آنان ذکر شده است. (برای نیکی در آیه ۱۷۷ سوره بقره مصادیقی شمرده شده که عبارتند از: ایمان به خدا، آخرت، ملائکه، کتاب (آسمانی)، انبیا و انفاق به خویشاوندان، یتیمان، مساکین، در راه ماندگان، سائلان و برپایی نماز و پرداخت زکات و وفای به عهد و صبر در سختی و زیان).
زمینه تعاون
تقوا، زمینه تعاون بر نیکی است.«یـایها الذین ءامنوا... وتعاونوا علی البر والتقوی ولا تعاونوا علی الاثم والعدون واتقوا الله ان الله شدید العقاب»؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! شعائر و حدود الهی (و مراسم حج را محترم بشمرید! و مخالفت با آنها) را حلال ندانید! و نه ماه حرام را، و نه قربانیهای بی نشان و نشاندار را، و نه آنها را که به قصد خانه خدا برای به دست آوردن فضل پروردگار و خشنودی او می آیند! اما هنگامی که از احرام بیرون آمدید، صیدکردن برای شما مانعی ندارد. و خصومت با جمعیّتی که شما را از آمدن به مسجد الحرام (در سال حدیبیه ) بازداشتند، نباید شما را وادار به تعدّی و تجاوز کند! و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید! و (هرگز) در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است! (توصیه به تقوا در ذیل آیه، پس از ذکر تعاون بر نیکی، مفید نکته یاد شده است)
← مقایسه اسلام با دیگر سنت های اجتماعی
توجه به کیفر شدید خداوند، زمینه ساز تعاون بر نیکی می باشد.«یـایها الذین ءامنوا... وتعاونوا علی البر... واتقوا الله ان الله شدید العقاب»؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! شعائر و حدود الهی (و مراسم حج را محترم بشمرید! و مخالفت با آنها) را حلال ندانید! و نه ماه حرام را، و نه قربانیهای بی نشان و نشاندار را، و نه آنها را که به قصد خانه خدا برای به دست آوردن فضل پروردگار و خشنودی او می آیند! اما هنگامی که از احرام بیرون آمدید، صیدکردن برای شما مانعی ندارد. و خصومت با جمعیّتی که شما را از آمدن به مسجد الحرام (در سال حدیبیه) بازداشتند، نباید شما را وادار به تعدّی و تجاوز کند! و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید! و (هرگز) در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است!
← حرمت عهد در اسلام
...

💡 در سال ۱۳۴۲، سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران با ماهیت شرکت سهامی و وابسته به وزارت کشاورزی تأسیس شد. این سازمان در سال‌های ۱۳۵۰–۱۳۴۶ زیرمجموعهٔ وزارت اصلاحات ارضی و تعاون روستایی و در سال‌های ۱۳۵۶–۱۳۵۰ زیرمجموعهٔ وزارت تعاون و امور روستاها بود و بعد از آن ذیل وزارت کشاورزی و عمران روستایی (وزارت جهاد کشاورزی کنونی) قرار گرفت.

💡 پدر جوسپ بورل یک نانوا بود. جوسپ بورل دانشجوی نخبه دانشگاه پلی‌تکنیک مادرید، دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، دانشگاه استنفورد، و موسسه نفت فرانسه تحصیل کرد. جوسپ بورل در دوران دانشجویی مانند بسیاری از دانشجویان چپگرای اروپایی به اسرائیل رفت تا در کشتزارهای تعاونی (کیبوتص) کار کند. در اسرائیل با همسر نخست خود که از یهودیان فرانسه بود آشنا شد و ازدواج کرد.

💡 بخش‌های اقتصادی در ایران، شامل بخش دولتی، خصوصی و تعاون هستند. علاوه بر این‌ها نهادهایی هم وجود دارند که خارج از این چارچوب فعالیت می‌کنند و قانون نام «نهاد عمومی غیردولتی» را به آن‌ها داده‌است. بر اساس قانون محاسبات عمومی، مؤسسه و نهاد عمومی غیردولتی، سازمانی است که با اجازه قانون و برای انجام وظایف و خدماتی که جنبه عمومی دارند، تشکیل می‌شود.

💡 یک «جامعه» را می‌توان به عنوان مجموعه ای از جمعیت‌های انسانی در نظر گرفت که از نظر سیاسی مستقل هستند و اعضا در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های تعاونی شرکت می‌کنند. برای مثال، مردم آلمان را می‌توان «یک جامعه» در نظر گرفت، در حالی که افراد دارای میراث آلمانی به عنوان یک کل، از جمله افرادی که در کشورهای دیگر ساکن هستند، به خودی خود یک جامعه در نظر گرفته نمی‌شوند.