دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تصوف در آسیای صغیر و بالکان. سابقه معنوی در آسیای صغیر یا همان آناطولی از قبل اسلام وجود داشته است ولی تصوف اسلامی و فعالیت گروه های صوفی در دوران سلجوقیان و عثمانیان بوده است.
ورود تصوف در قالب اجتماعی و به صورت گروه های مختلف با نفوذ در سرزمین های بالکان، پس از فتح آن مناطق به دست عثمانیان رخ داد.
سرزمینی که در منابع تاریخی از آن با نام هایی مانند « آسیای صغیر »، « دیار روم » یا « آناطولی » یاد شده و امروزه محل استقرار حکومت جمهوری ترکیه است، حتی پیش از فتح آن به دست مسلمانان، سابقه معنوی طولانی داشته است.
وجود صدها معبد، مذبح، صومعه و مکان های ویژه اعتکاف کنده شده در صخره ها در سرزمین آسیای صغیر نشان می دهد که این منطقه مکان مناسبی برای کسانی بوده است که تمایلات عرفانی و رهبانی و روحانی داشته اند.
مسلمانان نیز برای فتح این مناطق، بویژه استانبول، حملات زیادی کردند، اما تصرف کامل آسیای صغیر از سوی مسلمانان به دست سلجوقیان و متعاقباً عثمانیان صورت پذیرفت.
بنابراین، فعالیت اولین گروه های صوفی در آسیای صغیر نیز پس از ۴۶۳ آغاز شد.
اولین گروه های صوفی در آناطولی
در باره این که اولین گروه های صوفی در این سرزمین ها چه کسانی بوده اند اطلاعات اندکی در دست است.
اما ظاهراً نخستین درویشان بیشتر «آلپ ـ اَرن» ها، یعنی « صوفیان مجاهد » بوده اند که از جانب شرق، یعنی آسیای مرکزی و نواحی خراسان، به آناطولی می آمدند و در ترویج اسلام در آن جا مؤثر بوده اند.
ورود تصوف به آناطولی
...
