تبه روزگاری

تبه روزگاری. [ ت َ ب َه ْ ] ( حامص مرکب ) تبه روزی. تباه روزی. رجوع به تبه روزگار شود.

تبه روزی تباه روزی.

💡 روزی روزگاری سه برادر بودند که در هوای گرگ و میش (سحرگاه)(صبح) در جاده‌ای دور افتاده داشتند سفر می‌کردند.

💡 در روزگاری که نخستین مجله در ایران انتشار می‌یافت، در نشریهٔ تربیت مجله را چنین تعریف کردند:

💡 روزگاری شد که دوران کرده سرگردان مرا بر کمر پیچیده ام چون گردباد آرام خویش

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مردان سیاه‌پوش ۲، مرد روی ماه و روزی روزگاری در هالیوود اشاره کرد.

💡 روزگار ار روز و شب باشد رخ و زلفین تو روزگاری دیگرند ای من غلام روزگار

💡 روزگاری برآمد هیچ فایده نداشت و حکیم جاثلیق بر خویش همی پیچید که این چندان کار نبود و چندین بکشید.