تألیف کامل

💡 که جان را به صد فکرت از تن ندانی زهی فکر قاصر زهی جهل کامل

💡 لقب ملایکه در کاملی ترا شه کرد سعادت ازلی داری ای سعادت یار

💡 آینه کامل است از آن به کمال می ‌نماید در او جمال و جلا

💡 عقل کامل را قرین کن با خرد تا که باز آید خرد زان خوی بد

💡 در کوی تو آفتاب منزل بگرفت وز روی تو یک ذرّهٔ کامل بگرفت