«بین الحرتین» در منابع فقهی و تاریخی به بخشی از سرزمین مدینه اطلاق میشود که میان دو ریگزار یا حَرّه واقع شده است، یکی حره واقم در شرق و دیگری حره عقیق یا لیلی در غرب مدینه. این محدوده به دلیل قرار گرفتن میان دو حَرّه به این نام خوانده میشود و در متون فقهی، به ویژه در باب احکام حج، از آن یاد شده است. یکی از نکات مهم درباره بین الحرتین مربوط به شکار و صید در این منطقه است؛ طبق فقه، شکار کردن در بیشتر مناطق مدینه به جز حد فاصل بین دو حَرّه یادشده جایز است و درباره حرمت یا کراهت شکار در خود بین الحرتین اختلاف نظر وجود دارد. برخی فقها معتقدند که شکار در این محدوده کراهت دارد و برخی دیگر آن را جایز میدانند، اما حتی در صورت حرمت، کفارهای برای آن مقرر نشده است و مجازات خاصی ندارد. اهمیت این محدوده نه تنها از نظر جغرافیایی، بلکه از منظر شرعی نیز مورد توجه بوده است، زیرا مشخص کردن مناطقی که حلال یا مکروه است در تنظیم مناسک حج و رفتارهای شرعی حجاج مؤثر است. از این رو، بین الحرتین نمادی از تفکیک زمینهای مقدس و توجه به حدود شرعی در منابع دینی محسوب میشود و بازتابدهنده دقت فقهاء در تعیین محدودههای حرم و احکام مرتبط با آن است. این محدوده به عنوان بخشی از میراث فرهنگی و دینی مدینه اهمیت تاریخی و فقهی خود را حفظ کرده و یادآور دقت قوانین اسلامی در مدیریت محیطهای مقدس است.
بین الحرتین
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بین الحَرَّتَین بخشی از سرزمین مدینه، واقع بین دو حَرّه (ریگزار) است. حره واقم در شرق و حره عقیق (لیلی) در غرب مدینه است و از آن به مناسبت در باب حج نام برده شده است.
شکار کردن در محدوده حرم مدینه بجز حدّ فاصل بین دو حره یادشده جایز و در حرمت یا کراهت آن در محدوده دو حرّه اختلاف است؛ لیکن ـ حتّی بنابر قول به حرمت ـ کفاره ندارد.
