بیع العربون

[ویکی فقه] منظور از بیع العربون این است که شخص متاعی را بخرد و مبلغی را به بایع بپردازد که اگر متاع مزبور مورد پسند و مطبوع وی بود آن مبلغ از ثمن محسوب گردد و اگر نه هبه و مال بایع باشد.
کلمه عَربون (به فتح عین و راء) لغت فصیحه است و عُربون (به ضم عین و سکون راء) و عُربان نیز (به ضم عین و سکون راء) صحیح است و در لسان العرب هر سه صورت ذکر شده است.و ابن قدامه در کتاب المغنی می نویسد: این کلمه به همزه یعنی «أربون» نیز صحیح است.
معنای عَربون
و به نظر می رسد که آن فارسی معرب باشد و ریشه اش کلمه «ربون» است یعنی بیعانه.و در لسان العرب آن را چنین معنی می کند: «العربون ما عقد به البیعة من الثمن».
نظر فقها در مورد بیع العَربون
بیع العربون چنان که در المغنی می نویسد به عقیده احمد صحیح است. لیکن در نظر مالک و شافعی و أصحاب رأی باطل است.و در نظر امامیه چنان که در کتاب مختلف الشیعه و حدائق الناضره می نویسد: بیع العربون صحیح است و خود عربون جزء ثمن است و هرگاه مشتری از دفع ثمن امتناع ورزد و بایع عقد را فسخ کند رد عربون بر وی واجب است زیرا در خبر است: «کان أمیرالمؤمنین(ع) یقول: لا یجوز بیع العربون الا أن یکون هذا من الثمن».
دلیل حکم بیع العَربون
...

💡 گر که بربندی در چون و چرا سودها بینی در این بیع و شری

💡 یکی به بیع مقید یکی به دلالی یک بریده سر و دست و دیگری گردن

💡 آن که هرچه خریده بود تا قبض نکند، بیع آن درست نبود، باید که اول در دست وی آید آنگاه بازفروشد.

💡 میخرد نقد مرا با وعده فردای حشر من سفیهم گر چنین بیعی در این محضر کنم

💡 بیع و شرای آب به جان هم نداد دست از قحط آن متاع نه از فقد مشتری