بورکهارت جون لوئیس

[ویکی نور] «جون لویس بورکهارت»، خاورشناس و جهانگرد سویسی، در سال 1199ق / 1784م، در لوزان متولد شد. اسمش یوهان بود که انگلیسیان به او «جون لویس» می گویند. در سال 1806م، به انگلستان رفت و در لندن و کمبریج تدریس کرد. او به حلب رفت و عربی را فراگرفت و قرائت قرآن کرد و در اسلام تفقه نمود. وی همه مخطوطات خود را به دانشگاه کمبریج وقف کرد. نوشته های او را که همگی در باره خاطرات و یادداشت های سفر می باشد، جمعیت افریقائیان در انگلیس نشر کردند. او به تدمر، دمشق، مصر، نوبه و شمال سودان سفر نمود و سپس به سوی حجاز برگشت و درحالی که مسلمان شده بود و یا تظاهر به اسلام می کرد، نام خود را به ابراهیم بن عبد الله برگرداند. مناسک حج را به جای آورد و سه ماه در مکه اقامت کرد و به سال 1817م، در قاهره درگذشت.
1. ترحال فی الجزیرة العربیة؛
2. رحلات فی بلاد النوبة و السودان؛
3. رحلات فی سوریا و البلاد المقدسة؛
ترحال فی الجزیرة العربیة: یتضمن تاریخ مناطق الحجاز المقدسة عند المسلمین / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده
رحلات بورکهارت فی بلاد النوبة و السودان / نوع اثر: کتاب / نقش: نویسنده

💡 تیتوس بورکهارت، آلمانی سویسی‌تبار، پژوهشگر در زمینه هنرهای اسلامی، معماری و تمدن اسلامی بود و پس از دیدار با فریتهوف شوئون به سنت گرایان و اصحاب حکمت خالده پیوست. او کتاب‌های بسیاری به انگلیسی، آلمانی و فرانسوی نوشته‌است که برخی به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌است.

💡 تاریخچه روشنفکری شامل تاریخ فلسفه و تاریخ فرهنگی است و از زمان ولتر (۱۶۹۴–۱۷۷۸) و یاکوب بورکهارت (۱۸۱۸–۱۸۹۷) شکل گرفته‌است. تلاش‌های علمی سده هجدهم را می‌توان در «پیشرفت یادگیری» (۱۶۰۵)، فرانسیس بیکن برای چیزی پی گرفت که او «تاریخ ادبی» می‌نامید.

💡 پس از فوت بورکهارت، ویلیام استودارت، مترجم و ویراستار آثار وی، مجموع‌های از مقالات او را گردآوری و از زبان‌های فرانسه و آلمانی به انگلیسی ترجمه و چاپ کرد، و در واقع این کتاب را باید آخرین اثر بورکهارت دانست.

💡 معادل قرار دادن دو واژهٔ «زشت‌ترین» و «بدترین» طرز فکر شخصی هومر نیست. واژۀ یونانی برای «زیبا» کالوس۲ است که به معنای «نجیب» نیز هست، در حالی که معادل یونانی واژۀ «زشت»، ایسکروس۳ است، به معنای «شرم‌آور». دوباره از بورکهارت نقل قول می‌کنیم که در یونان باستان، «ارتباط میان زیبایی و نجابتِ روحی جزو قاطع‌ترین باورها بود».