بند قیدی

{adverbial clause} [زبان شناسی] بندی که در جمله نقش قید را ایفا می کند

بندی که در جمله نقش قید را ایفا می‌کند.

💡 زبان‌های مختلف با استفاده از سه شیوه می‌توانند بندهای قیدی را نشان دهند: تکواژهای پیروساز، صورت‌های فعلی خاص، و توالی کلمات. زبان فارسی از شیوه نخست بهره می‌برد.

💡 به خود قیدی نداری با وجود حسن و زیبایی ز هر خوبی که داری خاطر آزاد از آن خوش‌تر

💡 چو بینی بلبلی نالان به قیدی هیچ می‌گویی که روزی داشتم مرغ اسیری در قفس یا نه

💡 محبوب: حق تعالی را گویند وقتی که مستغنی از دوستی دانند او را مطلقاً بی قیدی.

💡 زهر قیدی بچالاکی جهانده خنگ بی باکی وجودت بسکه از پاکی بمهرحق مقید شد

💡 بندهای قیدی افزوده‌هایی هستند که به عنوان توصیفگرهای قیدی یا قید جمله عمل می‌کنند و از آنجا که افزوده‌ها اجباری نیستند بنابراین می‌توانند حذف شوند.