بباده نشستن

بباده نشستن. [ ب ِ دَ/ دِ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) مشغول باده گساری شدن. به باده خواری نشستن. مجلس عیش فراهم کردن:
برفتند با رود و رامشگران
بباده نشستند یکسر سران.فردوسی.

مشغول باده گساری گشتن

💡 برو طبیب و صداعم مده که مخمورم مگر بباده رهائی دهی مرا ز صداع

💡 خوش آن صبوح که آتش رخان ساغر گیر بباده لعل لب آبدار می شویند

💡 ز کوه مهر تو حاشا اگر دهم بطباع کند بباده تبسم طبیعت کافور

💡 وقت سحر که باد صبا بوی جان دهد جان تازه کن بباده و باد سحرگهی

💡 بسی چشیدم درد و بسی کشیدم غم بباده غم بکسارم ز دست باده گسار

💡 عمّانیان حکایت بحرین چشم من بر جام زر بباده ی احمر نوشته اند