بامبول باز

بامبول باز. ( نف مرکب ) شیوه باز. آدمی که بامبول میزندیا بامبول سوار میکند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ). حقه باز. متقلب. دغل. ( یادداشت مؤلف ). دغل باز. که حقه سوار کند. که تزویر و مکر بکار برد. که رنگ هابرآرد در کارها. که دوز و کلک بکار دارد. کلک باز.

آدمی که بامبول میزند

💡 باز سپید ماه که چرخ آشیان اوست با تاب آفتاب ضمیر تو شب‌پره

💡 نیست گشتم از وجود و از عدم از وجود و جود او هستیم باز

💡 کی دعوی او کنم که من هیچ نیم با آنکه چو باز بنگرم هیچم من

💡 همه جانها در اینجا راز بینند همی خواهند کو را باز بینند

💡 چو در گوش تو نبوَد ای سرافراز ترا با دُر چه کار، این دَر مکن باز