بالا فکندن

بالا فکندن. [ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مخفف بالا افکندن. بالا انداختن. ببالا پرتاب کردن. و رجوع به بالا و نیز به افکندن شود.

مخفف بالا افکندن

💡 چه ممکن است نچیند تری جبین مروت ز سر فکندن شاخی‌ که از تبر فکنیمش

💡 اگرچه یار تواند به سوی خسته نظر ز روی لطف فکندن ولی نمی فکند

💡 موج از عنان فکندن سالم به ساحل آمد گردست را ببندی پیش قضا چه باشد

💡 صائب به زیر چرخ فکندن بساط عیش در رهگذار سیل، فراغت نشستن است

💡 ز شرم نیست نظر پیش پا فکندن یار بهانه‌اش شده آخر بهانه می‌جوید

💡 صورتی داشت فکندن به زمین حرف مرا اگر آن آینه رو طوطی دیگر می داشت