بادیه الشام

( بادیةالشام ) بادیةالشام. [ ی َ تُش ْ شا ] ( اِخ ) صحرائی است وسیع در جهت شمالی جزیرةالعرب میان سوریه و عراق و در جانب شرقی حاد و جانب غربی شراران و طرف جنوبی آن اراضی و بیابانهای شمار است. در جانب جنوبی آن قصبه ای است بنام جوف. ( لغات تاریخیه و جغرافیه ترکی ج 2 ص 13 ). رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص 57 و تاریخ اسلام تألیف فیاض ص 3، 7 و 10 و النقود ص 187 شود.

تغییرمسیر به:
قلیچ خانی، رضا (تهران ۱۳۱۶ش)

💡 فانیا رو که به سر منزل مقصود رسد هر که مردانه درین بادیه گام اندازد

💡 آبی که بنوشید خضر، وه، که ز مژگان در بادیه غم به سراغ دل ما ریخت

💡 ز یمن دولت او دان کزین صفت امسال شدست بادیه یکسر بمرغزار بدل

💡 پنداشت در هلاک تو دشمن حیات خویش آب روان به بادیه دیدی سراب را

💡 دانی که بود رهرو آزادی گیتی آنانکه در این بادیه آغشته بخونند

💡 ز کویش ای دل پر درد پای باز مکش اگر چه دانم کین بادیه بپای تو نیست