باد دژم

💡 از باز دید حاصل عمرم به باد رفت آسوده آن که دیدن عیدش نمی کنند

💡 تو بادی و من خاک سر افکندهٔ تو چون تند شوی شوم پراکندهٔ تو

💡 چون باد صبا عاشق زلف تو توان شد چون خاک زمین بنده گام تو توان بود

💡 صید آن مرغ شوم کو گذرد بر بامت خاک آن باد شوم کو بمن آرد بویت

💡 هر تازه گل که بشکفدت در بهار ملک در دیده مخالف تو تیز خار باد

💡 هر زر که در خزانه کان سازد آفتاب بهر فدای جان عزیزت هزینه باد

💡 وقتی باد دژم از میان کوه‌ها وزید، درختان پیر و کهن در آن منطقه چنان به شدت تکان می‌خوردند که گویی هر لحظه ممکن است ریشه‌کن شوند.

💡 در آن شب طوفانی، باد دژم و تند با صدای هولناکی به دیواره‌های سنگی برخورد می‌کرد و تمام اهل دهکده را از ترس در خانه‌هایشان حبس کرده بود.

💡 مسافران ناچار شدند در پناه یک غار بزرگ پناه بگیرند تا از شدت ضربات باد دژم و پرتاب شدن ذرات شن به سمت خود در امان بمانند.