ایه ۵ مؤمن

[ویکی اهل البیت] آیه ۵ مؤمن. «کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ وَهَمَّتْ کُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِیَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَکَیْفَ کَانَ عِقَابِ».
پیش از ایشان قوم نوح و گروه هایی که بعد از ایشان بودند پیامبرشان را، تکذیب کردند و هر امتی آهنگ آن کرد که پیامبرش را دستگیر کند و به باطل به ستیزه برخاست تا حق را از میان بردارد اما من آنها را به عقوبت فرو گرفتم و عقوبت من چه سخت بود.
این آیة درباره حارث بن قیس السهمی نازل شده که از جمله مسخره کنندگان و دشمنان سرسخت پیامبر و منکر قرآن بوده است. سدی از ابومالک نقل کند که این آیه درباره حرث بن قیس السهمی نازل گردیده است.

💡 مست بیرون آمد از صحن چمن بگشاد لب زلف و روی کفر و دین و مؤمن و کافر گرفت

💡 روزى ابوحنيفه كه با مؤ من طاق ملاقات نمودند، پرسيد: آيا شما معتقد هستيد برجعت ؟ مؤمن طاق گفت: بلى.

💡 خداوند متعال در صُلب يازدهمين خليفه ام، نطفه اى پاك و منزّه قرار داده است كه تمامانسان هاى مؤمن به وسيله آن شادمان و راضى خواهند شد.

💡 فتوت دار آن باشد که مؤمن باشد و مسلم چه از مؤمن چه از کافر چه از گبر و چه از ترسا

💡 من ز رویت ناامید و زلف شاد، آخر که گفت؟ مؤمن اندر دوزخ و کافر به جنت کامیاب؟

💡 قرآن كه مؤمنين را مى ستايد، مى فرمايد: الذين هم على صلاتهم دائمون مؤمن آنكسى است كه دايم در نماز باشد.