دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 1 مومنون. «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ».
به تحقیق رستگار شدند؛ مؤمنان.
محمد بن العباس بعد از دو واسطه از عیسی بن داود او از امام کاظم علیه السلام نقل نماید که فرمود: این آیات درباره رسول خدا صلی الله علیه و آله و امام علی علیه السلام و حضرت فاطمه علیهاالسلام و امام حسن و امام حسین علیهم السلام نازل گردیده است.
ابوهریرة گوید: هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله نماز می خواند، چشم خود را به طرف آسمان متوجه می کرد سپس آیه 2 نازل گردید و بعد از نزول آیه پیامبر هنگام ادای نماز سر خود را به زیر افکند.
و نیز گویند: رسول خدا صلی الله علیه و آله در هنگام نماز به اطراف خود نیز توجه می نمود، چنان که از ابن سیرین نیز مرسلا روایت گردیده است و سپس آیه 2 نازل گردیده.
شیخ بزرگوار ما بدون ذکر عنوان شأن و نزول گوید: پیامبر هنگام نماز چشم خود را به طرف آسمان متوجه می کرد و وقتی که آیه 2 نازل گردید، نظر خود را به طرف پائین و به سمت مصلی متوجه نمود که علامت خضوع و خشوع در نماز بوده است.
