اهل بیت در اشعار پارسی گویان کرد عراق

[ویکی فقه] محبت به اهل بیت علیهم السّلام یکی از نقاط مشترک شیعه و سنی است، در اینجا مختصری از محبت خاندان رسول صلی الله علیه و آله وسلّم را از نظر اهل سنت بیان می داریم.
سخن راست آن است که بزرگان اهل سنت هرگز منکر فضایل حضرت امیر علیه السلام و (فرزندان وی) نبوده و نیستند. در میان فرق اهل سنت آنان که بر مذهب شافعی می روند به اهل بیت علیهم السّلام ارادتی ویژه دارند و شاید این ارادت و محبت صدق آمیز ناشی از مهر شدید امام شافعی به آل پیامبر علیهم السلام بوده باشد، چه، شافعی را در محبت اهل بیت، اشعاری است نغز و زیبا که پاکی نیت و مهر فراوان وی را به آل پیامبرعلیهم السلام می نماید: «ان کان رفضا حب آل محمد فلیشهد الثقلان انی رافضی اگر مهر آل محمدعلیهم السلام رفض باشد؛ پس جن و انس گواهی دهد بر رافضی بودن من» و همو - رحمه الله - گوید: «یا آل بیت رسول الله حبکم فرض من الله فی القرآن انزله یکفیکم من عظیم الفخر انکم من لم یصل علیکم لاصلاة له ای خاندان رسول خدای، الله مهر و دوستداری شما را، در قرآنی که فرود آورده، واجب گردانیده است؛ همین فخر بزرگ شما را کافی است که هر کس در نماز، شما را سلام نگوید، نمازش درست نیست.»
مهر خاندان رسول در کردان عراق
کردان عراق هم بر مذهب شافعی اند و مهر خاندان رسول در نهاد ایشان ریشه گسترانده است. محبت اهل بیت، در نزد کردان با محبت که دیگر پیروان امام شافعی به اهل بیت، برابر نیست؛ بلکه بیشتر و شدیدتر است.
ویژگی های کرد عراق
این فرزندان خاک پاک ایران که سرنوشت آنها را به سرزمین عراق نشانده و در دست تازیان گرفتارشان کرده است؛ پیوسته خاطرشان با ایران بوده و هست. آداب اجتماعی ایشان همانند مردم ایران است، سخن گفتن ایشان نزدیک با زبان فارسی، و شاید بهتر آن است که بگویم همانند زبان مردم پارسی نژاد است. چهره و اندام این مردمان به ایرانیان ماننده تر است تا به مردم تازی کشورشان؛ نامهای قهرمانان ایرانی بر فرزندان خود می نهند و به سخن دیگر، ایرانی فکر می کنند و ایرانی می زیند.
← فرزندان خاک ایران
...

💡 معنی از اشعار او معروف گشت اندر جهان همچنان چون نور از خورشید چرخ چنبری

💡 منوچهری دامغانی در یکی از اشعار خود نام او را می‌­برد و می­‌گوید:

💡 کمال از هر مژه اشکت مگر همرنگ سلمان شد که از اشعار مردم برد معنی های رنگین را

💡 از مشرق و مغرب ز سعیدا تو چه پرسی از عرش خبر می دهد اشعار قلندر

💡 جملهٔ این اشعار بر آن پادشاه خواندند و او بشنید که بر هیچ موضع او گرم نشد.

💡 مجموعه‌ای از اشعار رهی معیری با عنوان سایه عمر در سال ۱۳۴۵ به چاپ رسید.