انگیز کردن

انگیز کردن. [ اَ ک َ دَ] ( مص مرکب ) انگیختن. ( یادداشت مؤلف ):
نفس را بعذرم چو انگیز کرد
چو آذرفزا آتشم تیز کرد.رودکی. || قصد کردن: امیر چوپان بنا بر دفع ملالت پادشاه انگیز شکار کرد و در شکار نیز قطعاً پادشاه را خوشدل و خندان یافت. ( ذیل حافظ ابرو بر رشیدی ص 118 از یادداشت مؤلف ).
وه که باز آن سنگدل عاشق کشی انگیز کرد
چرخ تیر غمزه او را بخونم تیز کرد.ریاضی سمرقندی ( از فرهنگ شعوری ).

انگیختن. یا قصد کردن

💡 عشوه شاهد دنیا طمع انگیز بود جامی آن به که ازین می نشوی مست طمع

💡 تیزی مکن ار چه دولت تو تیز است کاین گردش روزگار شور انگیز است

💡 یادت طرب انگیز و فراقت تعب آمیز عشقم چه خوش آمیخت بهم درد و دوا را

💡 امید صلح از آن با شکیب ایوب است که دشمن آشتی انگیز و دوست محجوب است

💡 هرکه خواند از سخنم وصف رخ خوب تو گفت نکند کس به ازین معنی نازک انگیز

💡 3.سرکه سیب و تاثیر شگفت انگیز در درمان عفونت ادراری