امینی سمرقندی

امینی سمرقندی.[ اَ نی ِ س َ م َ ق َ ] ( اِخ ) مولانا... از شاعران قرن دهم هجری و معاصر سلطان سلیم است. صاحب مجالس النفائس نویسد: مردی فقیر و مسکین صفت و صالح هیئت است و بطرزقصیده کمتر شعر گفته و دائم غزل می گفته، از اوست:
ای دل نشان ناوک آن دلربا شدی
در عاشقی نشانه تیر بلا شدی
سرو سهی بقد بلندت نمیرسد
باد صبا بگرد سمندت نمیرسد.
و چنانکه از مجالس النفائس برمی آید در زمان تألیف کتاب ( 928 هَ.ق. ) مولانا امینی از زیارت مکه مراجعت کرد و قصیده ای در مدح سلطان سلیمان که در 926 به تخت جلوس کرده بود گفت. مطلع آن قصیده این است:
بداده زمان مملکت کامرانی
بکاوس عهد و سلیمان ثانی.
صله ای که بخاطر این قصیده به امینی رسید سه هزار اقچه عثمانی بود و وی با این صله ثروتمند شد وبقصد تجارت بسفر رفت. ( از ترجمه مجالس النفائس چ تهران ص 406 و 407 ). و رجوع به همین کتاب شود.

مولانا.... از شاعران قرن دهم و معاصر سلطان سلیم است.

💡 ابنِ حسام در سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در شهر خوسف در منطقه قُهستان به دنیا آمد. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی در همان روزگار روزگار را به زهد و وَرَع میگذراند. همچنین دولتشاه سمرقندی دربارهٔ او این چنین میگوید:

💡 سمرقندی یک نام خانوادگی است و ممکن است به افراد سرشناس زیر داشته باشد.