امثال سایر قران

[ویکی فقه] امثال سایر قرآن. به مثل های قرآنی رایج در گفتگوهای روزانه، واژه امثال سایر قرآن اطلاق می شود.
از آغاز تاریخ اسلام، برخی آیات و فقرات از نظر کمال بلاغت و انسجام و سهولت بیان و عمق معانی، نزد عرب و عجم ضرب المثل و زبانزد عام و خاص شده و در گفتگوهای روزانه مردم شاهد مثال قرارگرفته است.گاهی یک جمله کوتاه ( نثر یا نظم) شامل پند و دستور یا یک قاعده اخلاقی است که مورد توجه خاص و عام قرار می گیرد و به دلیل سادگی، روانی و ایجاز، همگان آن را به کار می برند که به آن «ضرب المثل» (مثل سایر) گفته می شود.برخی گفته اند منظور از مثل سایر، صورتی زنده از واقعه خارجی یا خیالی است که با کلماتی اندک و گویا ادا و همانند نشانه برای درک دیگر وقایع به کارگرفته شود.
گردآوری مثل های مشهور
شمس الخلافه در کتاب الآداب، فهرستی از آیاتی را تهیه کرده که در قرن ششم در سراسر ممالک اسلامی یا لااقل در مصر، صورت مثل به خود گرفته است و برخی از آن ها همچنان زبانزد مسلمانان است.برخی نیز فهرستی شامل ۲۴۵ مثل از امثال سایر قرآن گردآوری کرده اند که به برخی از آن ها اشاره می کنیم:۱. (الحمد لله رب العالمین)؛۲. (فی قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا...)؛۳. (... صم بکم عمی فهم لا یعقلون...)؛۴. (... قضی الامر...)؛۵. (... فبهت الذی کفر...)؛۶. (... هذا فراق بینی وبینک...)؛۷. (... نور علی نور...).

💡 این واشرها فقط برای کاربرد ثابت مثل کوپلینگ، لوله‌ها، پوسته پمپ و امثال آن‌ها با پرکردن قسمت‌های ناصاف آب‌بندی را انجام می‌دهد و ممکن است فلزی یا غیر فلزی باشند.

💡 موصى يا وصيت كننده ممكن است كه ديگران را از وصيت خود باخبر كند وبگويد كه: فلانى بعد از من چنين و چنان خواهد كرد، و يا من به فلانى وصيت كرده ام ويا فلانى وصى من مى باشد و امثال اينها.

💡 مواجب هر حاكمى مانند حاكم اصفهان، شيراز، يزد، كاشان، رى، قزوين و امثال اينان از بلاد ايران را، مبلغ صد تومان و مقدار چهارصد خروار غله مقرر فرموده و در آن زمان، در بعضى جاها، يك خروار ديوانى غله، كه معادل صد من به وزن تبريز باشند، به دو هزار و پانصد دينار، و در بعضى جاها به هزار دينار و در بعضى جاها به هفتصد و پنجاه دينار، بيع و شرع مى شد و همه حبوب و ماكولات مانند غله در خريد و فروش بودند.

💡 و چون كلمه (صالحين ) در آيه مورد بحث مقيد به صالحين درعمل و يا (اخلاق و يا) امثال آن نشده، قهرا مراد از آن تنها صالحين در ذات خواهد بود، هرچند كه صلاح در ذات از صلاح در عمل منفك نمى شود، همچنان كه خداى تعالى فرمود: (والبلد الطيب يخرج نباته باذن ربه ).