امادگی نظامی منافقان

[ویکی فقه] آمادگی نظامی منافقان (قرآن). نَفَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
تظاهر منافقان به آمادگی خود براى جهاد و فداکاری، پس از پایان یافتن دشواری هاى نبرد:فَإِنْ رَجَعَکَ اللَّهُ إِلى طائِفَةٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوکَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِیَ أَبَداً وَ لَنْ تُقاتِلُوا مَعِیَ عَدُوًّا إِنَّکُمْ رَضِیتُمْ بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقْعُدُوا مَعَ الْخالِفِینَ.
توبه/سوره۹، آیه۸۳.
سوگند منافقان صدر اسلام، جهت اثبات آمادگى خود براى جهاد:وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَیَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما تَعْمَلُونَ.
نور/سوره۲۴، آیه۵۳.
آماده نبرد نبودن منافقان، در غزوه احزاب به رغم ادّعاى آمادگى براى آن:وَ لَقَدْ کانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا یُوَلُّونَ الْأَدْبارَ... قُلْ لَنْ یَنْفَعَکُمُ الْفِرارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ...
احزاب/سوره۳۳، آیه۱۵.
...

💡 5ـ عـلى عـليـه السلام هم با منافقان جنگ كرد. و پيغمبر اكرم پس از آنكه مكه را فتح كردمـشـركـان مـكـه را مـورد عـفـو قـرار داد، عـلى عـليـه السـلام در وقـعـهجمل پس از فتح بصره منافقان را عفو و اسيران را آزاد نمود.

💡 اين تشبيه بيانگر بى ثباتى تفكّر و سستى كار منافقان و استحكام انديشه و بقاى كارمؤ منان و برنامه هاى آنهاست.

💡 2 درس ديگرى كه از آيات فوق مى توان گرفت اين است كه نبايد تنها به نماز وروزه مردم فريفته شد زيرا منافقان، هم نماز مى خواندند، و هم به ظاهر در راه خدا انفاقمى كردند، بلكه بايد نمازها و انفاقهاى منافق گرانه را ازاعمال پاك و سازنده مؤ منان راستين باز شناخت و اتفاقا با دقت و كنجكاوى در ظاهرعمل نيز غالبا شناخته مى شود.

💡 ما كنا نعرف المنافقين الا بتكذيبهم الله و رسوله و التخلف عن الصلوات و البغضلعلى بن ابى طالب. يعنى ما منافقان را جز از راه تكذيبشان به خدا و پيغمبر، وروى گرداندنشان از نماز، و دشمنيشان با على نمى شناختيم. (172)

💡 لذا مى فرمايد: بر هيچيك از آنها منافقان ) كه از دنيا مى روند نماز مگزار! (و لاتصل على احد منهم مات ابدا).

💡 دليل دوّم: ((حبط)) در موردكافران و منافقان كهاعمال عبادى و قربى ندارند نيز استعمال شده است؛(294) بنابراين، روشن مى شودكه منظور از اعمال، تمام كارهايى است كه انسان براى رسيدن به سعادت انجام مى دهد،نه خصوص عبادتها و كارهايى كه شخص مرتدهنگام ايمانش با قصد قربت به جا آوردهاست.