المأمور معذور

المأمور معذور. [ اَ م َءْ رُ م َ ] ( ع جمله اسمیه ) یعنی مأمور معذور است، آنگاه گویند که کاری را به امر دیگری بجا آورده باشندو مورد اعتراض قرار گیرند. و رجوع به مأمور شود.

یعنی مامور معذور است

💡 عذر مقبول  <>(قال على عليه السلام: جهل الشباب معذور، و علمه محصور.(163) )

💡 آن سید سرمستان ساقی حریفان است گر باده همی نوشیم معذور کجا باشیم

💡 گر ز حال شب ما بی‌خبری معذوری خفتد را کی خبر از حالت بیماران است

💡 گر فصل گل جستم خزان، معذور دار ای باغبان من عاشقم، برداشتم چشم از بهار خویشتن

💡 (قال على عليه السلام: جهل الشباب معذور، و علمه محصور.(163) )

💡 وحشتی کرده معلم با تو ای شاه جهان ماه من معذور فرما من نبودم آن زمان