[ویکی فقه] لقب و کنیه در زبان عربی نمایانگر نحوهء پذیرش جامعه و طرز تلقی آن از فرد می باشد و هویت شخصی او را در زندگی روشن می سازد، و تقریبا یک نوع تاریخ و سرگذشت متحرکی است که از شخص، ثابت می ماند از این رو گاهی یک فرد به تناسب شئون و خدمات و فعالیت ها یا خصائص و و یژگی های خود دارای عناوین و القاب متعددی می گردد.
از این رو قهرمان گفتار ما نیز دارای چند کنیه و لقب افتخار آمیز و انسانی می باشد:
← ابوالحسن اول
پایگاه اطلاع رسانی تبیان، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۶/۱۶
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «خداوند» و «خداوندگار» از القاب پادشاهان و حاکمان نیز بودهاست. (خداوندگار عالم، خداوند عالم، خداوندگار ما، و غیره)
💡 طبری بر اساس متن یک نامه که مأمون به مازیار نوشته بود القاب او را در آن ذکر کرده بود، این القاب چنین نوشته است:
💡 در سعاداتی و القاب به سعدالملک را وارث حقی بنیکی نام هر یک زنده دار
💡 133- القاب الرسول و عترته مجموعه نفيسه 52؛ ارشاد 2/146؛ اعلامالورى 256؛ كشف الغمه 2/280.
💡 این جمله من بگفتم و القاب شمس دین از رشک کرده در غم تبریز ساتری
💡 نام و القاب ملک با لقب و نام ملوک لعل با سنگ و صفا با کرد آمیختهاند