الرحیق المختوم

[ویکی نور] "السیرة النبویة" همان کتاب "الرحیق المختوم" نوشته شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، از علمای هند، است که بخشهایی اندک از آن حذف و برخی مطالب از جمله تصاویر و نقشه هایی که به درک دقیق غزوات و صحنه های نبرد در دوران پیامبر اکرم (ص) و خلفای راشدین و نیز مکانهایی که حوادث تاریخی بزرگ اسلامی در آنها روی داده است، بسیار کمک می کند، بدان اضافه گشته است.
در این کتاب نسب شریف پیامبر(ص) معرفی شده و موضوعاتی مانند: ازدواج ایشان با خدیجه، جریان نزول وحی به آن حضرت، أدوار دعوت پیامبر(ص) به اسلام، هجرت اول و دوم به حبشه، عام الحزن، عرضه اسلام به قبائل و افراد، إسراء و معراج، بیعت عقبه اول و عقبه دوم، طلیعه های هجرت، دار الندوة، هجرت به مدینه، بنا نهادن جامعه ای جدید در مدینه، پیمان با یهود، برخورد خونین، غزوات و سریه های قبل از جنگ بدر، غزوه بدر، توطئه ترور رسول خدا (ص)، جنگ احد، جنگ احزاب، صلح حدیبیه، نامه های پیامبر(ص) به پادشاهان و امراء دیگر کشورها، جنگ خیبر، جنگ موته، فتح مکه، جنگ حنین، جنگ تبوک، سنة الوفود، حَجّة الوداع، آخرین سریّه، جریان رحلت پیامبر(ص) و وقایعی که در آن هنگام رخ داد، نقشه های مرتبط با وقایع و جنگ های دوران خلافت خلفای راشدین آمده است. "الرحیق المختوم" با عنوان "باده ناب" به فارسی نیز ترجمه شده است.
مطالعه کتاب الرحیق المختوم در پایگاه کتابخانه دیجیتال نور

💡 حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنا على بن ابراهيم عن ابيه عن محمد بن ابى عمير عن الحسين بن نعميم عن مسمعكردينه قال سمعت ابا عبدالله عليه السلام يقول من نفس عن مؤ من كربه نفس الله عنههكرب الاخره و خرج من قبره و هو ثلج الفواد و من اطعمه من جوع الله من ثمار الجنه و منسقاه شربه سقاه الله من الرحيق المختوم.

💡 ثواب بر طرف كردن گرفتارى مؤ من   حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنا على بن ابراهيم عن ابيه عن محمد بن ابى عمير عن الحسين بن نعميم عن مسمعكردينه قال سمعت ابا عبدالله عليه السلام يقول من نفس عن مؤ من كربه نفس الله عنههكرب الاخره و خرج من قبره و هو ثلج الفواد و من اطعمه من جوع الله من ثمار الجنه و منسقاه شربه سقاه الله من الرحيق المختوم.

💡 1 آب دادن؛ قال الباقر عليه السلام: من سقى ظماءنا ماء سقاه الله من الرحيق المختوم.

💡 و المطبوع اءى المختوم. و الطبع، بالسكون، الختم، و باالتحريك، الدنس والوسخ.(1047) و اگـر بـه مـعنى مختوم باشد، كنايه است از آنكه حرف حق و حقايق الهيهدر آن وارد نـشـود و قـبـول آن نـكـنـد، نـه آنـكـه حـق تعالى الطاف خاصه خود را از آن منعفرمايد، گرچه آن معنا نيز صادق است، ولى آنچه ذكر شد مناسبتر است.