( آل قاورد ) آل قاورد. [ ل ِ وَ ] ( اِخ ) نام خانواده ای از سلاجقه که از سال 433 تا 583 هَ.ق. در کرمان حکومت مستقل داشته اند. مؤسس این خانواده عمادالدین قراارسلان قاوردبن چغری بیک داودبن میکائیل بن سلجوق،و شماره فرمانروایان آنها سیزده تن و آخرین ایشان محمدشاه ثانی و انقراضشان ترکان غز بوده است. رجوع به سلاجقه کرمان ذیل «آل سلجوق » در همین لغت نامه شود.
آل قاورد. رجوع شود به:سلجوقیان کرمان (حک: ۴۳۳ـ۵۸۳ق)
💡 فردا که سپاهیان به تقاضای اضافه مرسوم به دارالوزارة آمدند، خواجه نظام الملک جواب داد، دیشب ملک قاورد انگشتری زهر آلود مکیده سلطان از غم عموی در هم بود، در چنین موقع جرات عرض مطلب نکردم.
💡 قاورد علیرغم ساختن کاروانسرا و آبادانی جادهها که به امور تجاری کمک فراوانی میکرد، با درگیری در منازعات سیاسی، دست به اقدام مهم علمی و فرهنگی نزد.
💡 چنان كه در عهد طغرل بيك، قلمرو مستقل سلجوقيان در كرمان تاسيس شد (سال 1041 م ) كه بازماندگان قاورد، برادرزاده ى طغرل، بر آن حكومت مى كردند.
💡 هنگامی که عضو مهم دیگر خاندان سلجوقی یعنی ارسلان قاورد، برادر مهمتر خود، یعنی سلطان آلپارسلان را با اظهار فرمانبرداری، از خود خرسند کرد، دشواریهای دیگری نیز برخاست.
💡 در این مدت ۸ حاکم بر این دیار حکمرانی نمودند، تا سرانجام سلاجقهٔ ترک به رهبری قاورد به کرمان حمله بردند و این شهر را فتح کردند.
💡 اما در منابع دیگر، مطالبی دیده میشود که بر اساس آنها، میتوان چنین دریافت که سلطهٔ کامل قاورد بر کرمان، طی چند سال صورت گرفته است.
