اقلیم یخ بندان

اصطلاح «اقلیم یخ‌ بندان» در فارسی به نوعی از اقلیم اشاره دارد که در آن دما به‌طور مستمر پایین است و بخش عمده‌ای از سال دما زیر صفر درجه سانتی‌گراد باقی می‌ماند. این واژه معادل اصطلاح انگلیسی «Frost Climate» است و در شاخه علوم جوّ و اقلیم‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اقلیم یخ‌ بندان، پوشش گیاهی بسیار محدود و غالباً شامل خزه‌ها، قارچ‌ها و گیاهان کوچک مقاوم به سرما است. این اقلیم معمولاً در مناطق قطبی، بلندای کوهستان‌ها و نواحی نزدیک به کلاهک‌های یخی زمین مشاهده می‌شود. یکی از ویژگی‌های مهم این اقلیم، یخبندان دائمی یا طولانی‌مدت است که باعث شکل‌گیری و حفظ یخچال‌ها و کلاهک‌های یخی می‌شود. بارش‌ها در این مناطق غالباً به شکل برف است و ذوب برف‌ها در طول سال محدود است. اقلیم یخ‌ بندان تأثیر مستقیمی بر زندگی انسان‌ها، جانوران و فعالیت‌های کشاورزی دارد و شرایط سختی برای سکونت و توسعه ایجاد می‌کند. مطالعات مربوط به این اقلیم برای پیش‌بینی تغییرات اقلیمی و مدیریت منابع آب در مناطق سردسیری اهمیت دارد. از نظر جغرافیایی، این اقلیم در قطب شمال، قطب جنوب و ارتفاعات بسیار بلند در مناطق معتدل نیز یافت می‌شود.