افگار گشتن

افگار گشتن. [ اَ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) مجروح شدن. خسته گردیدن:
وگرنی رنج خویش از خویشتن بین
چو رویت ریش گشت و دست افگار.ناصرخسرو.و رجوع به شواهد افگار گشتن در ذیل افگار شود.

مجروح شدن خسته گردیدن

💡 گرچه باشد یار و غمخوارت بسی داغ هجرش کرد از آن افگار تر

💡 گر ره به مراسم کده ی عشق بیابی الماس بنه بر دل افگار و دگر هیچ

💡 بازم ز جفایی دل افگار شکسته بیداد گلی در جگرم خار شکسته

💡 گاه ایوان برد به چرخ چهار گاه گردد ز نیم کرم افگار

💡 سخن سرد نسیم جگر سوخته است از نصیحت دل افگار چه پروا دارد؟

💡 ریشه دوانید عشق در جگر تشنه ام سوختگی دود کرد از دل افگار من