افترا به انبیا

[ویکی فقه] افترا به انبیا (قرآن). دروغ پردازی و افتراهای فریبنده، از شیوه های تبلیغاتی دشمنان انبیا در طول تاریخ بوده است.
۱. ↑ انعام/سوره۶، آیه۱۱۲.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۴، ص۸۳، برگرفته از مقاله «افترا به انبیا».
...

💡 آنجا هر كس به (جزاى ) آنچه از پيش فرستاده، مبتلا شود و به سوى سرپرست حقيقىخودشان (خداوند) برگردانده شوند و آنچه به افترا ودروغ خدا مى پنداشتند، از پيش ‍چشمشان محو شود.

💡 و ابوحيان گفته كه: (او بر ثقات، افترا مى بست و حديثجعل مى كرد و حلال نيست ذكر او در كتب مگر براى قدح در او.)

💡 زان افترا و غیبت و غوغا و سرکشی لب بسته پاکشیده به دامان چگونه‌ای

💡 152 - آنها كه گوساله را (معبود خود) انتخاب كردند به زودى خشم پروردگار و ذلتدر زندگى دنيا به آنها مى رسد، و اينچنين كسانى را كه (بر خدا) افترا مى بندند كيفرمى دهيم.

💡 جواب آنكه: تاكنون در هيچ كتابى از كتب شيعه از متقدّمين و متاءخّرين فقها و محدّثين و مؤمنين و منتحلين اماميه، چنين مطلبى كه آن حضرت از روز غيبت تاكنون در سردابى است ديدهو شنيده نشده و در آخر باب هفتم بيشتر از اين توضيح جواب اين افترا شود و معلوم شودكه جاهل و جزاف گو كيست و بر چه كسانى بايد خنديد!