اعزام علی علیه السلام به یمن

[ویکی اهل البیت] این ماموریت در سال هشتم هجری رخ داد. باید توجه کرد که بیشتر مورخان و نویسندگان کتب سیره نوشته اند که ماموریتعلی علیه السلام به یمن دو مرتبه یکی در سال هشتم و دیگری در سال دهم هجری بوده است. از جمله کسانی که بر این قول تصریح کرده اند ابن هشام است.
وی در سیره خود می نویسد: علی بن ابیطالب دو بار به غزوه یمن رفت. ابن سعد نیز در طبقات الکبیر می گوید: پس سریه علی بن ابی طالب در یمن است. گفته می شود آن حضرت دو بار در آن جا به جنگ رفت. یک بار در سال دهم هجری بوده است. اما ابن سعد فقط به ذکر همین غزوه اکتفا کرده و به غزوه ای که در سال هشتم روی داد اشاره ای نکرده است. دحلان در سیره خود نیز همین مطالب را تصریح کرده است. اما آن چه به نظر نگارنده می رسد آن است که غزوه یمن سه بار صورت پذیرفته است یکی در سال هشتم هجری و دیگری در بین سال هشتم و نهم و غزوه سوم در سال دهم هجری بوده است.
فرستادن علی علیه السلام به یمن در آخر سال هشتم هجری
این واقعه پس از فتح مکه روی داد. پیغمبر، علی علیه السلام را به سوی همدان فرستاد تا ایشان را به پذیرش آیین اسلام دعوت کند. همدانیان نیز همگی در یک روز به اسلام گرویدند.
شیخ مفید گوید: از جمله فضایل و مناقب علی علیه السلام، موردی است که تمام نویسندگان اجماع کرده اند. جریان از این قرار بود که پیامبر خالد بن ولید را به همراهی چند تن دیگر که براء بن عازب نیز در میان آنان بود، برای فراخواندن مردم یمن به آیین اسلام، به آن دیار روانه کرد. خالد مدت شش ماه مردم را به پذیرش آیین اسلام دعوت می کرد اما هیچ کس به دعوت او پاسخ نگفت.
این مطلب خاطر پیامبر را آزرده ساخت و امیرالمؤمنین را فراخواند و به او دستور داد و خالد و همراهانش را از یمن بازگرداند و فرمود:
اگر کسی از همراهان خالد می خواست تو را همراهی کند او را از این کار بازندار. براء بن عازب گوید: من از کسانی بودم که علی علیه السلام را در این ماموریت همراهی می کردم. چون به ابتدای سرزمین یمن رسیدیم و مردم از ورود ما خبردار شدند همگی اجتماع کردند. علی علیه السلام نماز صبح را با ما گزارد. پس در برابر ما برای سخنرانی برخاست و خداوند را حمد و ثنا گفت و آن گاه نامه رسول خدا را بر مردم همدان قرائت کرد. مردم همدان در آن روز همگی اسلام آوردند و آن حضرت در نامه ای خبر اسلام آوردن آنان را برای رسول خدا نوشت. چون پیامبر نامه او را خواند خوشحال شد و به سجده درافتاد. و خدای را سپاس گفت و آن گاه سر خود را بلند کرد و نشست و فرمود: سلام بر همدان باد! پس از مسلمان شدن مردم همدان، اهل یمن نیز به آیین اسلام گرویدند.

💡 سوز و عشق فراوان او به قطب عالم امكان، وجود مقدس حضرت ولى عصر عليه السلامبه حدى بود كه ديوانى در اين زمينه به نام شوق مهدى عليه السلام پرداخت.

💡 الهى !سفير كبيرت فرمود:المومن مراه المؤمن. اگر من مومنم تو هم مومنى، چه آخرحشرم گواه است كه: هو الذى لا اله هو، الاملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيزالجبار المتكبر.(3)

💡 زيرا مى توان گفت در اينجا موسى (عليه السلام ) به قدرى ناراحت شد كه در هيچلحظه از تاريخ بنى اسرائيل چنين ناراحتى و خشم شديدى براى او رخ نداد، چون خود رادر برابر بدترين صحنه ها يعنى انحراف از خداپرستى به سوى گوساله پرستىمى ديد و تمام آثار را در خطر مشاهده مى كرد.

💡 دوم: و نيز در آنجا روايت كرده از آن جناب كهرسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: (من اءولى هستم به مؤ منين از نفوس خودشان،نيست بر ايشان با وجود من امرى و على عليه السلام بعد از من، اولى است به مؤ منين ازنفسهاى خودشان، نيست براى ايشان با وجود او، امرى.)

💡 638 - امام صادق عليه السلام فرمود: دورترين حالتى كه بنده از خداىعزوجل دارد آن هنگامى است كه چيزى جز شكم و زير شكمش براى او اهميت نداشته باشد.

💡 در مورد حقوق برادران دينى به حديث جالب و جامعذيل كه امام صادق عليه السلام براى يكى از يارانش (معلى بن خنيس ) در موارد هفتگانهزير شرح داده اند توجه كنيد: