اسود بن خلف عبد یغوث

[ویکی فقه] اَسْوَد بن خَلَف عبد یَغوث، یکی از صحابه است که یکی از آیات قرآن درباره او نازل شده است.
وی اهل مکّه و قریشی است. برخی او را از تیره بنی زهره، و ابن عبدالبر وی را جُمَحیّ می داند؛ ولی ابن اثیر، هر دو نظر را مخدوش دانسته است.
اسلام آوردن
اسود از کسانی است که در روز فتح مکّه مسلمان شد. روایتی از او درباره چگونگی بیعت مسلمانان با پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) در آن روز نقل شده است. فرزندش محمد تنها کسی است که از او روایت کرده است.
شان نزول
بر اساس روایتی که طبری، واحدی، و ابوالفتوح رازی نقل کرده اند او یکی از ۴ نفری است که با زن پدر خود ازدواج کرده بود و آیه «ولا تَنکِحوا ما نَکَحَ ءاباؤُکُم مِنَ النِّساء...» در این باره نازل شد و آنان را از ازدواج با همسران پدرانشان نهی کرد.

💡 چون اخبار اسود به رسولخدا(ص ) رسيد، آن حضرت نامه اى به قيس و فيروز و داذويه نوشت و آنها را فرمان دادتا به هر صورت كه شده، به جنگ يا نيرنگ، كار اسود را بسازند و او را از ميانبردارند.

💡 ديلمى گويد: ما شروع كرديم به مكاتبه و دعوت مردم كه خود را براى جنگ با اسودعنسى مهيا سازند. در اين هنگام اسود از جريان مطلع شد و براى ايرانيان پيامى فرستادو آنها را تهديد كرد كه اگر با وى سر جنگ و ستيز داشته باشند چنان و چنين خواهد شد.ما در پاسخ وى گفتيم: هرگز سر جنگ با شما نداريم. ولكن اسود به سخنان ما اعتمادپيدا نكرد و همواره از ايرانيان بيم داشت كه امكان دارد وى را از پاى درآورند.