استناد به قران در سیره امام صادق

[ویکی فقه] استناد به قرآن در سیره امام صادق. در این مقاله برخی از مواردی که امام صادق علیه السلام به قرآن کریم استناد کرده اند، ذکر می شود.
مفضل بن عمر می گوید: ما جماعتی بودیم که بر درب خانه امام صادق علیه السّلام تکلم می نمودیم در ربوبیت، که آن حضرت بیرون آمد و فرمود: نه یا خالد! نه یا مفضل! نه یا سلیمان! نه یا نجم!: «بل عباد مکرمون• لا یسبقونه و بالقول و هم بامره ی یعملون»؛ بلکه آنان بندگانی گرامی هستند، در سخن بر او پیشی نمی گیرند و به فرمان او عمل می کنند.مفضل بن عمر می افزاید: من با نفس خود گفتم سوگند به خدا! بعد از این در باب تو جز آنچه خود گویی، نگویم.
امر به معروف و نهی از منکر
مسعدة بن صدقه می گوید: از امام صادق علیه السّلام سؤال شد: آیا امر به معروف و نهی از منکر بر تمام مردم واجب است؟ فرمود: نه. عرض شد: به چه دلیل؟ فرمود: امر به معروف و نهی از منکر بر کسی واجب است که قدرت داشته باشد و او را اطاعت کنند و خود نیز خوب و بد را تشخیص دهد، نه بر شخص ناتوانی که خودش راه را نمی داند از کجا به کجا برود. در این صورت مردم را از راه راست منحرف می کند. دلیل بر این که بر تمام مردم واجب نیست، این آیه از قرآن است: «ولتکن منکم امة یدعون الی الخیر ویامرون بالمعروف وینهون عن المنکر»؛ باید از میان شما گروهی باشند که به خیر دعوت کنند و امر به معروف و نهی از منکر نمایند.
دوستی حاکم ظالم
امام صادق علیه السّلام درباره افراد مسلمانی که حاکم ظالمی را دوست دارند، به این آیه استناد فرموده اند: «و الذین کفروا اولیآؤهم الطغوت یخرجونهم من النور الی الظلمت اوللک اصحب النار هم فیها خلدون». ابن ابی یعفور که مخاطب امام بوده است، می گوید: عرض کردم: مگر منظور از این آیه کفار نمی باشند به دلیل این که می فرمایند: «والذین کفروا...». امام فرمود: مگر کفار در حال کفر، نور دارند که از نور به سوی تاریکی برده شوند؟ همانا منظور اشخاصی هستند که به دلیل تمایل به پیشوایان ستمگری که از جانب خدا منصوب نشده اند، از نور اسلام به تاریکی های کفر کشیده شده اند. آتش بر آنها همراه با کفار واجب شده است. از این رو، خداوند می فرماید: «اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون».
صله رحم
...