استعمال افهامی تصوری

[ویکی فقه] استعمال افهامی تصوری استعمال لفظ به قصد فهماندن معانی فاقد نسبت تامه است.
معنایی را که گوینده قصد تفهمیم آن را به مخاطب دارد، یا معنای اسمی و مفهوم مستقل است مانند: «الرجل» و «الضرب»، یا معنای ربطی و غیر مستقل (مفهوم اندکاکی) است که همان معانی حروف و نسب اضافی و ایقاعی می باشد.
تعریف
اگر گوینده قصد فهماندن معنای اسمی یا معانی حروف یا نسب اضافی غیر تام را داشته باشد تا متکلم این معانی را در ذهن خود تصور نماید، به آن استعمال افهامی تصوری می گویند. بدیهی است تصور معنا در مورد مفاهیم اسمی استقلالی و مفاهیم غیر مستقل (معانی حرفی و نسب اضافی) به صورت غیر مستقل و اندکاکی است.

💡 ديگر اينكه ((وجه رب )) در اينجا به معنى ((رضايت و خشنودى پروردگار ))) استيعنى آنها كه به خاطر رضاى حق در برابر همه مشكلات صبر و استقامت به خرج مىدهند، استعمال وجه در اين معنى، به خاطر آن است كه انسان هنگامى كه مى خواهد جلبرضايت كسى را كند او را به خود متوجه مى سازد(بنابراين وجه در اينجا جنبه كنائىدارد)

💡 استعمال نفاق به معناى مخفى كردن كفر و تظاهر به ايمان، براى اولين باردر قرآن آمده و عرب از اسلام آن را به اين معنا به كار نمى برده است. (3) به طوراجمالى مى توان گفت، منافق به كسى يا جماعتى گفته مى شود كه داراى جهت گيرى وفكرى ضد دينى باشند و خلاف آن را به مومنين ابراز كنند.

💡 پس همه معنى را فهميده اند فقط اسمش را نمى دانسته اند، حكما و علما هم همين طور، گاهىالفاظى استعمال مى كنند كه وقتى عارى از اصطلاح مى شنودمثل علت و معلول و ناسوت و ملكوت و جبروت، واجب، ممكن، ممتنع، وجود و ماهيت گمان مىكند چيزهايى است كه اصلا قابل فهم نيست.

💡 آقاى يا در اضافه كرد كه بر اثر استعمال اين ماده آن ها حتى نمى توانسته اند تشخيصدهند كه در مقابل اشعه گرم خورشيد قرار گرفته اند و هنگامى به خود مى آيند كه اثرال - اس - دى، از بين رفته و متوجه مى شوند كه كور شده اند.) (988)

💡 و در جمله: (كونوا عبادا لى من دون اللّه ) كلمه (عباد) مانند كلمه (عبيد) جمع كلمه(عبد) است با اين تفاوت كه (عباد) بيشتر در مورد بندگى خدا و (عبيد) بيشتردر مورد بردگى انسان ها استعمال مى شود و غالبا گفته نمى شود عباد فلان شخص،بلكه گفته مى شود: عبيد او.

💡 این دانش به ما می‌آموزد موادی که در بدن انسان، هضم و جذب نمی‌شوند یا مضر هستند، را چگونه قابل هضم و جذب برای بدن کنیم و آثار زیانبار آن‌ها را بگیریم به عبارتی ما نمی‌توانیم خود سنگ آهن را مورد استفاده قرار دهیم از این رو آن را باید فرآوری کنیم و سپس آن را پودر کنیم با مِش بسیار ریز در حد میکرو و نانو و سپس آن را در داروهای خود استعمال نمائیم.