ارزینا ار لالانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] آرزینا آر لالانی. آرزینا آر. لالانی دکترای خود را در مطالعات اسلامی از دپارتمان مطالعات عربی و خاورمیانهای دانشگاه ادینبورو گرفته است. وی تسلط کامل به زبان عربی داشته و اطلاعات وسیعی از متون سنتی اسلامی دارد. لالانی در حال حاضر به عنوان محقق مؤسسه مطالعات اسماعیلی لندن مشغول به فعالیت است و پیش از آن در دانشکده شرقشناسی دانشگاه کمبریج و دانشگاه دمونتفورت تدریس میکرده است.
یکی از آثار او با نام «اندیشههای نخستین شیعی: تعالیم امام محمد باقر» در سال 2002م برنده جایزه کتاب سال ولایت جمهوری اسلامی ایران شد. این کتاب تاکنون به زبانهای فارسی، عربی، فرانسه، گجراتی و اردو ترجمه و منتشر شده است.
کتاب دیگری که وی در دست تهیه دارد، ترجمه و ویراستاری یک اثر خطی از دوران فاطمیان از احمد نیشابوری است با نام «اثبات الامامه». از فعالیتهای دیگر لالانی میتوان به «امامت در قرآن» و ترجمه و ویراستاری «شواهد البیان» جعفر ابن منصور الیمنی از متون مهم دوره فاطمیان اشاره کرد.
لالانی همچنین با دائرة المعارف قرآن، دائرة المعارف دین، فرهنگ فیلسوفان مسلمان و دائرة المعارف قرآن راتلج همکاری دارد.
وی در کنفرانسهای متعدد علمی هم شرکت داشته که از آنجمله میتوان به کنفرانس مطالعات شیعی در دانشگاه مینز آلمان اشاره کرد. او در آن کنفرانس به ایراد سخنرانی با عنوان «گفتمان تفسیری راجع به کلمه شیعه» پرداخت.
حسینی، غلام احیا، «شیعه پژوهی و شیعه پژوهان انگلیسی زبان (1950 تا 2006 میلادی)»، زیر نظر دکتر محسن الویری و دکتر عباس احمدوند، انتشارات شیعه شناسی، 1387.
جمله سازی با ارزینا ار لالانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بهنوشتهٔ ارزینا لالانی، از نظر محمد باقر، امامت همانند نَبُوَّت امری الهی است و در قرآن تبیین شدهاست. باقر همچنین با استفاده از احادیث پیامبر که بر «شباهت و قرابتِ» علی و محمد تأکید دارند، این مسئله را روشن میسازد. محمد باقر بر نَصّ تأکید میکرد و معتقد بود امام، مرجعیتِ خود را از خداوند میگیرد نه از یک عاملِ انسانی یا بیعت. بدین ترتیب علمِ حقیقی منحصر به امامانِ خاندانِ پیامبر میشود، و نه همهٔ اعضای آن؛ و مسلماً به همهٔ امّتِ پیامبر نیز تسرّی نمییابد. بنابر نظریه باقر، اینکه امامت بنابر حکمِ الهی و از یک امام به امام بعدی منتقل میشود، نخستین بار توسط پیامبرِ اسلام مطرح شد که در حدیثی، اسامیِ امامانِ دوازدهگانه را فهرست کرد. بعد از آن، هر امام بهنوبهٔ خود امام بعدی را به جانشینیِ خویش تعیین کرد. بر اساس این نظریه، ائمه علم ویژهای دارند که آنان را از مردمِ عادی متمایز میکند. آنان اولیایِ معنویِ جامعه هستند که شایستهاست هدایتِ سیاسیِ جامعه را برعهده گیرند. سرچشمهٔ اظهاراتِ فقهی و عقیدتیِ هر یک از امامانِ شیعه — که از آن بهعنوان «حدیث» یاد میشود — از طریق ائمهٔ پیشین به پیامبر اسلام متصل میشود.