اته برار

اته برار. [ اَت ْ ت ِ ب ِ ] ( اِ مرکب ) ( به لهجه مازندرانی از اَته، یگانه و یکتا + برار، برادر ) بمزاح، مازندرانئی خشن؛ یعنی خشن از مردم مازندران.

💡 تا برون آری زتاریکی نفسم از کرم آفتابی از شبستان امید من برار

💡 37-نورالثّقلين: ج 4، ص 304، حلية الا برار: ج 3، ص 125، ح 13.

💡 مرتضی و یازده فرزند آن بحر وجود دین بحار جود جاری در براری داشتن

💡 می برم بر آستان اهل دل روی نیاز تا نگردم منفعل زان در براری ده مرا

💡 مرا که جلوه گه روی جانفزای توام بدست خویش جلا ده برار از گل و خاک

💡 نامه به مازندران نوشتی، بنویس عرضه ز من بر حسن برار علی‌جان