ابوداود طهوری

ابوداود طهوری. [ اَ وو دِ طَ هََ ] ( اِخ ) ابن عیسی بن مسلم. او از ابوالجارود روایت کند.

💡 آنگاه حاكم اضافه كرده و مى نويسد: اين حديث بنا به شرطى كه مسلم وضع كرده،حديثى است صحيح، اما بخارى و مسلم آن را نياورده اند. و ابوداود طيالسى آن را در مسندخود نقل كرده است. (794)

💡 227- صحيح بخارى، كتاب استتابة المرتدين؛ سنن ابوداود، كتاب الحدود، بابالحكم فى من ارتد.

💡 مسلم، احمد بن حنبل، ابوداود، نسائى، ترمذى، ابوعبيد و ديگران روايتى را در اين موردآورده اند كه ما سخن مسلم را از صحيحش نقل مى كنيم:

💡 953- صحيح بخارى، كتاب الجهاد، باب سهم الفرس، ج 2، ص 99؛ المغازى،باب غزوه خيبر، ج 3، ص 36؛ صحيح مسلم، كتاب الجهاد، باب كيفية قسمته الغنيمة بينالحاضرين، ح 57؛ ابوداود، كتاب الجهاد، باب 143 و 147؛ ترمذى، السير، باب 6 و8؛ موطا مالك، كتاب الجهاد، ص 21؛ مسند احمد، ج 2، ص 2 و 62 و 80 و ج 4، ص 138.

💡 282- سنن ابوداود، باب فى صفايا رسول الله من كتاب الخراج، ج 2، ص 47؛اموال ابوعبيد، ص 19.

💡 و در تدريب الراوى آمده است كه ابوداود نخعى، كه بيش از همه مردمان شب را به عبادت وروز را به روزه بسر مى برد، يكى از جاعلان و سازندگان حديث بوده است !