ابوحاتم احمد بن حسن رازی اصفهانی

[ویکی فقه] ابوحاتم احمد بن حسن رازی اصفهانی، از محدّثین قرن چهارم هجری در اصفهان بوده است.
ابوحاتم احمد بن حسن بن هارون بن احمد رازی، از محدّثین قرن چهارم هجری است. وی در سال ۳۴۵ق در اصفهان ساکن بوده، و حدیث می گفته است. ابن مقری از او حدیث نقل می کند.
ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۴۷.
۱. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۴۷.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۴۷.
...

💡 ابوحاتم سيستانى به آهنگ ديدارى از شهر بغداد پايتخت عراق و مقر خلفاى عباسى ومركز علمى آنجا وارد بغداد شد و به مسجدى در آمد.

💡 در همان کتاب از قولِ ابوحاتم، کاظم را «مورد وثوق و امامی از ائمهٔ مسلمین» توصیف کرده‌است. ذهبی او را از سخاوتمندان، حُکَما و از بندگان پرهیزکار می‌داند. هارون دربارهٔ او به ربیع گفت: «این مرد از راهبان بنی‌هاشم است.» ربیع پرسید پس چرا او را زندانی کرده‌ای.

💡 مثلاً از شيخ ابوحاتم حنبلى نقل شده است كه گفته: ((من لم يكن حنبلياً فليس بمسلم))؛(4) ((كسى كه حنبلى نباشد مسلمان نيست )).

💡 چنان كه ((احمد بن حنبل )) و ابوحاتم )) از ((ابن عباس ))روايت مى كنند كه مراد از((حسنه )) در آيه مذكور مودت آل محمد(ص ) است.

💡 و شيخ ابوبكر مقرى، واعظ جامع بغداد درست درمقابل شيخ ابوحاتم قرار گرفته و حكم به كفر تمام حنبلى ها كرد.(5)