ابوبکر محمد بن عبدالعزیز جوهری بصری بغدادی

[ویکی فقه] ابوبکر محمد بن عبدالعزیز جوهری بصری بغدادی از اخباریان و مورخانی است که آثار وی از میان رفته اما فقرات فراوانی از آن ها در کتاب ها برجای مانده است.
دو تن از مشایخ برجسته وی یکی عمر بن شبه مؤلف تاریخ المدینة المنوره و دیگری محمد بن زکریا الغلابی (م ۲۹۸) است. وی خود استاد ابوالفرج اصفهانی است که اخبار از وی را در الاغانی و مقاتل الطالبیین (۴۳۹) از او نقل کرده است.
آثار
کتابی از وی در مآخذ یاد شده کتاب السقیفه و فدک است. این کتاب در اختیار ابن ابی الحدید بوده و او به این نکته تصریح کرده است. این کتاب همچنین در دست علی بن عیسی اربلی (م ۶۹۲) بوده و در کشف الغمه از آن استفاده کرده است. فقرات نقل شده از آن در شرح نهج البلاغه بسیار فراوان است. استاد محمد هادی امینی، این فقرات را گردآوری و کتاب السقیفه و فدک ابوبکر جوهری را بازسازی کرده است. از روایات کتاب، چنین بر می آید که وی جامع اخبار بوده و در این جهت، جانبداری از فرقه خاص نکرده است. وی به هیچ روی در منابع، به عنوان فردی شیعه معرفی نشده است. کتاب السقیفه و فدک، حاوی روایات فراوانی از عمر بن شبه است. به نظر می رسد این اخبار از بخش مفقود کتاب تاریخ المدینه ابن شبه بوده که اخبار سقیفه در آن بوده است. بدین ترتیب بخشی از قسمت مفقود تاریخ المدینه ابن شبه، می تواند بازسازی شود. نام ابوزید عمر بن شبه در مدخل بسیاری از اسناد موجود در کتاب دیده می شود. نیز روایاتی از غلابی در این کتاب آمده که آن ها نیز باید از آثار همو باشد که خود از اخباریان برجسته است.
عناوین مرتبط
السقیفة و فدک (کتاب).
منبع
...

💡 این جنبش‌ها باعث ایجاد پرسش‌های فراوانی در میان بهاءالله و همراهانش شده‌بودند.:۵۲ گروه عثمانی‌های جوان در این زمان فعال بودند و تأثیر فراوانی بر متجددین ایرانی مانند میرزا حسین‌خان سپهسالار و میرزا ملکم خان داشتند.:۶۲ بهاءالله نیز با جنبش‌هایی مانند عثمانی‌های جوان در تماس بود و در زمینه‌های اجتماعی دیدگاه‌هایش شبیه عثمانی‌های جوان و مدحت پاشا بود، به جز تکیه بر اسلام برای مبارزه با استبداد.:۶۸–۶۹ در سال ۱۸۶۷، بهاءالله در سورة الملوک نوشت که او خواستار مشاوره‌دادن به سلطان است، از اصلاحات حمایت کرد، و سلطان را به داشتن استقلال از وزیران قدرتمندش توصیه کرد.:۵۴ این توصیهٔ بهاءالله با جنبش اصلاح‌طلبانهٔ تنظیمات که در عثمانی در جریان بود هماهنگ بود.:۵۶ علی‌رغم این نامه، چند ماه بعد، سلطان عبدالعزیز بهاءالله و همراهانش را به زندانی در عکا تبعید کردند.:۵۶ بهاءالله از این تبعید خشم‌گین شده در سال ۱۸۶۹ در لوح فؤاد سلطان عبدالعزیز را ستمگر نامیده و پیش‌بینی کرد که ناآرامی اجتماعی به زودی امپراتوری را فرا می‌گیرد.