ابوالفتوح برجوان

[ویکی فقه] بَرجَوان، ابوالفتوح، غلامی بود که در دربار العزیز پرورش یافته و به منصب پیشکاری نائل آمد و در خلافت الحاکم مدتی حکمران مصر بود.
بَرجَوان، ابوالفتوح، در دربار العزیز پرورش یافته و در همان جا به منصب پیشکاری خلیفه نایل آمده بود.برجوان از خواجگان و صاحب لقب «استاذ» بود. اصل و نسب او به روشنی معلوم نیست. ابن خلکان او را سیاه پوست و ابن قلانسی سفید پوست دانسته است. مقریزی می گوید که او از صقالبه (اسلاوها) و یا از اهل صقلیه (سیسیل) است، صورت های «صَقْلَبی» و «صِقِلّی» هر دو در نسخ خطی خطط آمده است.
منصب پیشکاری
برجوان از جانب العزیز به عنوان پیشکارِ ولیعهد جوان منصوب شد و پس از درگذشت العزیز در رمضان ۳۸۶، ولیعهد را با لقب الحاکم رسماً به خلافت نشاند.
← مقابله با ابن عمار
مذاکرات سیاسی به عقد قرارداد صلح ده ساله ای بین روم شرقی و دولت فاطمی انجامید. در مغرب، برجوان، برقه و طرابلس را تسخیر کرد و هر دو شهر به فرمان خواجگان درآمد، اما این فتح دوامی نیافت.
رفتار برجوان با خلیفه
...

💡 25- مجمع البيان، ج، ص 111؛ تفسير ابوالفتوح، ج 1، ص 36.

💡 ابوالفتوح رازى مى گويد: صابى كسى است كه از كيش جمهور و اكثريت جامعه به دينديگرى رود اصل اين كلمه از صبا به معناى ميل باشد.

💡 7 - ابوالفتوح رازى (متوفى 522 ق.) (303) از علماى بزرگ عصر خود و از اساتيدعصر خود بود كه داراى كتاب معروفى به نام (النفض ) مى باشد. (304)

💡 ابوالفتوح رازی فرق میان عذاب و عقاب را آن دانسته که عقاب همواره در پی استحقاق است اما عذاب لزوماً اینطور نیست.

💡 تا کنون چاپ‌های متعددی از این کتاب منتشر شده‌است. در دانشنامه اسلام ذیل مدخل «تفسیر ابوالفتوح رازی» آمده:

💡 ابوالفتوح رازی و طبرسی، آورده‌اند که ابو رجا عطاردی و اشهب عقیلی، فعل «سیُصلی» را مجهول و به ضم «یا» خواندند اما با این وجود طبرسی آن را از نوادر گزارش کرده‌است.