ابن طراری

ابن طراری. [ اِن ُ طَ را را ] ( اِخ ) قاضی ابوالفرج معافی بن زکریابن یحیی جریری نهروانی. متفنن در علوم کثیره. مدتی قضاء بغداد داشت و در ادب شاگرد نفطویه بود و از روات حدیث بسیار شنود و شعر نیکو میگفت. در مذهب پیرو محمدبن جریر طبری بود که پنجم ْ مذهب اهل سنت است. مولد او به سال 303 یا 305 هَ.ق. و در 390 درگذشته است.

متفنن در علوم کثیره

💡 گر بزد ناداشت زخمی از سر مستی چه باک ور ز طراری ربودم رخت طراری چه شد

💡 طبعم که گاه نغمه طراری به بزم فکر شرمنده‌تر ز تار گسسته است در باب

💡 به ملکی بود طراری شب آهنگ که رنگ از کهربا بردی به نیرنگ

💡 چشم مستش ترک عیاری خوش است زلف او هندوی طراری خوشست

💡 سماع باره نبودم تو از رهم بردی به مکر راه زن صد هزار طراری

💡 سود کی دارد به طراری نمودن زاهدی چون ز من بربود آن دلبر به طراری مرا