ابن حذاء

[ویکی فقه] اِبن حَذّاء، ابوعبداله محمد بن یحیی تمیمی قُرطبی (۳۴۷-۴۱۶ق / ۹۵۸- ۱۰۲۵م )، فقیه، محدث، ادیب مالکی می باشد.
اِبن حَذّاء، فقیه، محدث، ادیب مالکی می باشد. وی در علم تعبیر رؤیا نیز بصیر بود
تاریخ ولادت
در تاریخ ولادتش اختلاف است: بیش تر کسانی که از او یاد کرده اند، از جمله پسرس ابوعمر، تولد او را در محرم ۳۴۷ق نوشته اند، اما بغدادی، سال ۳۴۸ق، پالنسیا ۳۴۶ق و کحاله ۳۳۶ق را سال تولد او دانسته اند.
لقب
قاضی عیاض از قول ابن عفیف می گوید: این خاندان معتقدند که لقبشان «حذّاء» ( حُداخوان ) بوده، زیرا جدشان در کاروان پ یامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به این شغل مفتخر بود، لکن چون نخستین نیای آنان در محله کفشدوزان، سُکنی گزیده بود و نیز به سبب مشابهت دو حرف «د» و «ذ» به اشتباه «حذّاء» خوانده شدند.
نسب
...

💡 از ابوعبيده حذاء روايت شده است كه امام باقر (ع ) فرمود: هركس در سه ركعت ناز وتر(يعنى سه ركعت شفع و وتر نماز شب ) سوره هاى فلق، ناس را با سوره توحيد قرائتكند، به او خطاب شود: (اى بنده خدا! مژده باد تو را كه خداوند وتر تو راقبول كرد). (ثواب الاعمال، ص 291).

💡 و در كافى به اسناد خود از ابى عبيده حذاء ا ز ابى عبدالله (عليه السلام )نقل مى كند كه در ذيل آيه شريفه (لعن الذين كفروا من بن ىاسرائيل على لسان داود و عيسى بن مريم ) فرمود: آنان كه بصورت خوك درآمدند بهنفرين داود و آنان كه بصورت ميمون مسخ شدند به نفرين عيسى بن مريم بوده است.

💡 از ابى عبيده حذاء است كه گفت از امام باقر (عليه السلام ) شنيدم كه مى فرمود: (اگركسى بدون علم و آگاهى كافى و در عين محروميت از هدايت به حق، به صدور فتوى براىمردم دست يازد، فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب، او را لعنت كرده و بار سنگين كسانىكه به فتواى او عمل كردند بدو مى پيوندد)(389) (و اين بار گران گناه آنها درروز قيامت بر دوش او سنگينى خواهد كرد).

💡 و عياشى هر يك آن را در تفسير خود از حذاء از آن جناب آورده اند، و نيز عياشى در تفسيرخود از بريد و از ربعى كه اينها از آن جنابنقل كرده اند و اين روايت مويد بيانى است كه ما در سابق توضيحش را داديم.