ابن البناء
لغت نامه دهخدا
ابن البناء. [ اِ نُل ْ ب َن ْ نا ] ( اِخ ) ابوالعباس احمدبن محمدبن عثمان ازدی مراکشی. در علوم گوناگون بخصوص ریاضیات و هیئت و نجوم و علوم غریبه و طب دست داشت. در سال 639 یا 649 یا 656 هَ.ق. در مراکش متولد شد و دارای اخلاق ستوده بود و در سال 721 درگذشت. 74 کتاب به او نسبت کرده اند. مهمترین آنها تلخیص اعمال الحساب است که علمای عرب را بر آن شروح کثیره است. و اول کس است که ارقام هندی را بنحوی که در مغرب متداول و بارقام غبار معروف است بکار برده.
جمله سازی با ابن البناء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قال الصادق عليه السلام: من كسب مالا من غير حلّه سلّط عليه البناء و الطين والماء.محاسن / 2 / 445
💡 بیت معمور ار شود و بر آن از این حسرت رواست یا بیفتد گنبد دوار من أعلی البناء
💡 ما مجعول بودن اين حديث را در باب (الخلافحول البناء على قبور الانبياء) در جلد اول معالم المدرستين بيان داشته ايم.
💡 مصاحبة الغریب مع الغریب کمن بنی البناء علی الثلوج
💡 ياءتى على الناس زمان لا يبقى من القرآن الارسمه و من الاسلام الا اسمه، مساجدهميومئذ عامرة من البناء خالية من الهدى.
