ابن اقلیشی ابوالعباس احمد بن معد اندلسی

[ویکی فقه] اِبْن ِاُقْلیشی، ابوالعباس احمد بن معد بن عیسی (د۵۵۰ق /۱۱۵۵م )، محدث، ادیب لغوی و صوفی اندلسی است.
در تاریخ مرگ او اختلاف است.
سیوطی، بغیة الوعاة، ج۱، ص۳۹۲، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۸۴ق /۱۹۶۴م.
او از ابن عربی (ابوبکر محمد)، ابن خیره، ابوالقاسم ورد، عبدالحق بن عطیه، ابن عریف، طرطوشی و از پدرش و نیز پدر زنش، ابوالحسن طارق بن یعیش،
محمد مخلوف، الشجرة النور الزکیة، ج۱، ص۱۴۳، بیروت، ۱۳۴۹ق.
غالب تاریخ نویسان از جمله مقری،
احمد مقری، نفح الطیب، ج۲، ص۵۹۹-۶۰۰، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۳۸۸ق /۱۹۶۸م.
...

💡 نخستین دورهٔ حکومت او که از ۵ مارس ۱۷۲۹ (وفات برادر بزرگترش ابوالعباس احمد) تا ۲۸ سپتامبر ۱۷۳۴ (تاریخ عزلش به وسیلهٔ برادرش علی) بود. این دوره ۳ سال و ۶ ماه به طول انجامید.

💡 شاذلی پیش از سال ۶۵۶ق یکی از پیروان خود به نام ابوالعباس مُرسی را به جانشینی خود برگزید. ابوالعباس نیز کتاب و رساله ای تألیف نکرد و از خود هیچ تألیفی بر جای نگذاشت.

💡 دهستان مگنشت، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان باغ‌ملک در استان خوزستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای ابوالعباس است.

💡 طلوع ابوالعباس نجاشى احياگر راويان نور چهره هاى درخشان شيعى در بغداد، مصادفبا اوج قدرت حاكمان آل بويه در اين شهر و غروب بغداد و سراسر مناطق زير نفوذ آنهادر آن روزگار گرديد.

💡 شمس‌الدین ابوالعباس احمدبن خلیل‌بن سعادة خویی‌، فیلسوف‌، پزشک و فقیه شافعی‌ بود که در ۱۱۸۷ ـ ۱۱۸۸ میلادی زاده شد.

💡 و نيز سيّد عظيم الشاءن مسطور در آن كتاب فرموده كه از آن جمله است خبرى كه حديث كردمرا به آن، رشيد ابوالعباس بن ميمون واسطى در حالى كه ما مى رفتيم به سمت سامره.