ابن ابی هریره

ابن ابی هریره. [ اِ ن ُ اَ هَُ رَ رَ ] ( اِخ ) ابوعلی. از علمای شافعی. او راست: کتاب المسائل. کتاب التعلیق فی الفقه و المسائل. ( ابن الندیم ).

از علمای شافعی

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی هُرَیْره، ابوعلی حسن بن حسین (د ۳۴۵ق /۹۵۶م )، از بزرگان و مشاهیر شافعیه، قاضی و فقیه عراقی ساکن بغداد بود.
فقه را نزد بن سُرَیج (د ۳۰۶ق / ۹۱۸م ) و ابواسحاق مروزی (د ۳۴۰ق /۹۵۱م ) در بغداد فراگرفت
ابن خلکان، وفیات، ج۲، ص۷۵.
وی نزد سلاطین و مردم بسیار محترم بود
ابن خلکان، وفیات، ج۲، ص۷۵.
ابن ابی هریره در مسائل فقهی نظرهای خاصی داشت.
ذهبی، محمد، العبر فی خبر من غبر، ج۲، ص۷۰، بیروت، ۱۴۰۵ق.
...

💡 یک هریره دیدی اندر برزنی نی پناهی بودش و نی مأمنی

💡 دل تورا بر آن هریره سخت سوخت شمعی از رأفت به جانت بر فروخت