ابن ابی جراده ابوالحسن احمد بن هبهالله
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] آلِ ابی جَراده، خاندانی علمی و سیاسی از سده ۱-۷ق/۷-۱۳م در عراق و حلب می باشد. یکی از شخصیت های این خاندان، ابوالحسن احمد بن هبةالله می باشد.
ابوالحسن احمد بن هبةالله (۵۴۲-۶۱۳ق/۱۴۷-۱۲۱۶م)، فقیه، قاضی، ادیب و شاعر. حدیث را از پدر و ابوالمظفر سعید بن سهل فلکی آموخت. در زمان نورالدین محمود بن زنگی امام و خطیب جمعه بود و در روزگار فرزند او اسماعیل، خزانه دار حکومت گردید. در ۵۷۵ق/۱۱۸۰م مقام قضاوت شهر حلب را عهده دار شد، اما در ۵۷۸ق/۱۱۸۲م به دلیل قدرت یافتن ملک ناصر که شافعی بود
ابن عدیم، عمر بن احمد، زبدةالحلب، ج۱، ص۱۸، به کوشش سامی الدهان، دمشق، ۱۳۷۰ق.
۱. ↑ ابن عدیم، عمر بن احمد، زبدةالحلب، ج۱، ص۱۸، به کوشش سامی الدهان، دمشق، ۱۳۷۰ق. ۲. ↑ یاقوت حموی، ابوعبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۰۸۲.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل ابی جراده»، ج۱، ص ۳۵۰.
...
جمله سازی با ابن ابی جراده ابوالحسن احمد بن هبهالله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 امیر ابوالحسن آن بذل و جود را بنیاد امیر ابوالفضل آن دین و داد را بنیان
💡 ابوالحسن نوری رحمة اللّه علیه گوید: «اَلتصوّف هُوَ الحرّیّةُ و الفتوّةُ و ترکُ التّکَلُّفِ و السَّخاءُ.»
💡 گلی که یک ورقش آبروی نُه چمن است نشان خاتمِ سلطان دین ابوالحسن است
💡 و منهم: شیخ اهل حقایق، و منقطع از جمله علایق، ابوالحسن سری بن المُغلّس السّقطی، رحمة اللّه علیه
💡 ابوالحسن فوشَنجه رحمةاللّه علیه گوید: «اَلتصوّف الْیَوْمَ إسْمٌ بلا حقیقةٍ، و قد کانَ مِنْ قَبلُ حقیقةً بلا إسمٍ.»
