ابوالحسن علی بن عبدالرحمن بن ابی عمر

[ویکی فقه] ابوالحسن علی بن عبدالرّحمن بن ابی عمر، از شخصیت های آلِ قُدامه، می باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.
ابوالحسن علی بن عبدالرّحمن بن ابی عمر (د ۶۹۹ق/۱۲۹۹م). وی در مدرسۀ نیایش ابوعمر و نیز در جامع دمشق درس می داد و در جامع مظفری امامت می کرد. با جمعی از حنبلیان در ربیع الاول ۶۹۹ق/نوامبر ۱۲۹۹م در ۲ منزلی بیره به دست تاتارها کشته شد.
ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّه فی تاریخ الصّالحیّه، ج۱، ص۲۵۸، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.
۱. ↑ ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّه فی تاریخ الصّالحیّه، ج۱، ص۲۵۸، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق. ۲. ↑ ابن عماد، عبدالحی، شذرات الذّهب، ج۷، ص۷۸۵، قاهره، ۱۳۵۱ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.
...

💡 عبدالرحمن براى پايان كار، نخست حضرت على عليه السلام را به پيش فرا خواند و بهوى گفت: اى ابوالحسن عليه السلام آيا با خدا پيمان مى بندى كه به كتاب الله، سنترسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و سيره دو خليفه پيشينعمل نمايى ؟