ابن فلوس ابوطاهر شرف الدین اسماعیل بن ابراهیم نمیری ماردینی

ابن فلوس با نام کامل ابوطاهر شرف‌الدین (یا شمس‌الدین) اسماعیل بن ابراهیم بن غازی بن محمد نمیری ماردینی، یکی از چهره‌های علمی برجسته در حوزه علوم اسلامی و عقلی در دوره اسلامی به شمار می‌رود. او ریاضی‌دان، فقیه و محدثی حنفی‌مذهب و ایرانی‌الاصل معرفی شده که در سنت علمی جهان اسلام جایگاهی چندوجهی داشته است. نسب خانوادگی او به نیاکانش بازمی‌گردد که از شیراز برخاسته و سپس به موصل مهاجرت کرده و در آنجا به مناصب قضایی دست یافته بودند. پدر او ابراهیم بن غازی نیز از اهل علم و دارای منصب نیابت قضا در دمشق بوده که نشان از پیشینه علمی این خاندان دارد. ابن فلوس در سال ۵۴۴ هجری قمری به دنیا آمد و بخش مهمی از عمر علمی خود را در شهر دمشق در مسیر تحصیل و تدریس گذراند. او فقه حنفی را به‌صورت تخصصی فرا گرفت و در شمار شاگردان و مرتبطان علمی ابوطاهر سلفی قرار داشت که از محدثان نامدار زمان خود بود. وی در مدارس علمی دمشق به تدریس اشتغال داشت و به‌ویژه در مدرسه فخریه برای حنفیان به آموزش فقه و علوم دینی می‌پرداخت. همچنین از مدرسان فعال مدرسه عزالدین نیز به شمار می‌رفت و نقش مهمی در گسترش آموزش فقه حنفی ایفا کرد. فعالیت‌های علمی او نشان می‌دهد که در کنار فقه، در ریاضیات و حدیث نیز صاحب نظر بوده و در فضای علمی شام جایگاه قابل توجهی داشته است. در مجموع، ابن فلوس را باید از دانشمندان جامع‌الاطراف قرن ششم هجری دانست که در فقه، حدیث و ریاضیات اثرگذار بوده است.